TrzyBiada.pl
28
LUT
0
1.2K
Lubię to
 
KSIĘGA DANIELA

Rozdział 10

Widzenie Daniela nad rzeką Tygrys
 
 
1    W roku trzecim panowania Cyrusa Wielkiego,
          Króla [uniwersalnego imperium] perskiego,
     Danielowi, któremu nadano dodatkowo
          Imię Baltazar, zostało objawione słowo.
     A to słowo jest prawdziwe i czasu dotyczy
          Bardzo długiego, pełnego trudności rozlicznych.
     I pilnie na słowo zważał mu przekazywane;
          W wizji zaś mu zrozumienie jego było dane.
2    W tamtych przełomowych czasach spędziłem ja, Daniel,
          Całe trzy tygodnie w smutku, w przygnębienia stanie.
3    Przez ten czas wybornych potraw wcale nie jadałem,
         Ani mięsa, ani wina do ust swych nie brałem,
     Ani pachnącym olejkiem się nie namaszczałem.
          W takim stanie żyłem aż do trzech tygodni końca.
4    Dnia dwudziestego czwartego pierwszego miesiąca,
          Kiedy się nad brzegiem Wielkiej Rzeki znajdowałem,
5    To jest Tygrysu, podniosłem oczy i patrzałem:
          Oto pewien człowiek stał ubrany w szaty lniane,
     Jego biodra złotem z Ufaz były przepasane.
6         Ciało mąż ów miał jak tarszisz, co zaś do oblicza,    Ezech.1:16; 10:9
     To jaśniało ono blaskiem niczym błyskawica,
          Oczy jego jak pochodnie ogniste jaśniały,
     A jak wypolerowana miedź blaskiem błyszczały
          Jego ramiona i nogi, dźwięk zaś głosu jego
     Był potężny tak, jak wrzawa ludu ogromnego.
7         Tylko ja, Daniel, widziałem tę wizję tajemną,
     Nie widzieli zaś jej ludzie, którzy byli ze mną.
          Lecz ich strach ogarnął wielki tak, iż w jednej chwili
     W panice pouciekali i wszyscy się skryli.
8         Sam zostawszy, to potężne zjawisko widziałem,
     Ale całkiem postradałem siły, które miałem.
          Moja twarz nie do poznania barwę odmieniła,
     Czułem, że mnie moc w tej chwili wszelka opuściła.
9         Nagle w moich uszach dźwięki jego słów zabrzmiały,
     Ale na słów jego brzmienie upadłem omdlały
          I leżałem nieprzytomny twarzą swą ku ziemi.
10   Wtem poczułem na swym ciele jakiejś ręki tknienie;
          Ręka ta mnie na kolana uniosła i dłonie,
11   A gdy na nich się oparłem, tak powiedział do mnie:
          "O Danielu, mężu miły, uważaj na słowa,
     Które powiem, by o wszystkim cię poinformować,
          Gdyż do ciebie w takim celu posłany zostałem!"
     Gdy te słowa mówił do mnie, cały drżąc powstałem,
12        Wtedy on powiedział do mnie: "Nie bój się Danielu,
     Bo już od pierwszego dnia, gdy, wśród wyrzeczeń wielu,
          Pojąć słowa proroczego sens postanowiłeś
     I przed swoim Bogiem serce swe upokorzyłeś,
          Zostały przez Niego słowa twoje wysłuchane;
     Ja zaś dla twych słów przybyłem spełnić swe zadanie!
13       Lecz książę królestwa Persów, chociaż czas upływał,
     Przez dwadzieścia jeden dni mym wpływom się sprzeciwiał,
          Zatem przy mnie jeden z książąt przedniejszych się zjawił,
     Zwący się imieniem Michał, dla wsparcia tej sprawy.
          Wtedy go pozostawiłem, świadom mocy jego,
     Przy opornym dostojniku królestwa perskiego
14        I przyszedłem cię pouczyć w sposób dostateczny,
     Co twój lud, Danielu spotka w czasach ostatecznych,
          Bo widzenie to dotyczy także dni końcowych".
15   Gdy on w dalszym ciągu mówił do mnie tymi słowy,                      9:22
          Opuściłem twarz ku ziemi i zaniemówiłem,
     Świadom tego, że popadłem w zupełną bezsiłę.
16        Ale oto przed oczyma moimi przemknęła
     Jakby postać ludzka, która moich warg dotknęła.
          Wtedy usta otworzywszy takie rzekłem zdanie
     Do tego, co stał przede mną: "Posłuchaj, mój panie,
          Oto podczas oglądania przeze mnie widzenia
     Ogarnęły mnie boleści i sił żadnych nie mam.
17        Jakże taki jak ja sługa mego pana może
     Rozmawiać z takim panem jak ty w obecnej porze,
          Skoro do mówienia sił mi wszelkich nie dostaje,
     Mało tego, oddech we mnie niemal już ustaje?"
18        Znowu dotknął mnie ten, który wyglądał jak człowiek,
19   Wzmocnił mnie, a potem rzekł: "Nie bój się! Pokój tobie,
          O mężu umiłowany. Bądź mężny i mocny!"
     Gdy on mówił czułem, że mi wciąż przybywa mocy,
          Rzekłem więc: "Niech pan mój mówi, bowiem mnie wzmocniłeś".
20   A on wtedy tak rzekł do mnie: "Czy się domyśliłeś,
          Gdy do ciebie tu przyszedłem, co miałem na celu?
     Doprawdy! Oznajmię tobie to wszystko, Danielu,
          Co zostało napisane w księdze prawdy świętej.
     Potem wrócę do utarczki z księciem Persów wszczętej,
          Gdy ją skończę [przeciwnika zmuszę do ucieczki],
     Nadciągnie na jego miejsce inny książę, grecki.
21        A nikt walecznością wielką przeciw nim nie pała
     Stając przy mnie oprócz księcia waszego Michała.          Judy 9; Obj. 12:7
 
 
Rozdział 11

Wojny między królami północy i południa
 
 
1    A ja od pierwszego roku już Dariusza Meda
          Stałem przy nim pokąd tego istniała potrzeba,
2    By go wzmocnić i podtrzymać. Lecz teraz, Danielu,
          Oznajmię ci prawdę, która dotyczy spraw wielu:
     Oto w Persji jeszcze królów trzech królować będzie,
          Lecz czwarty bogactwa większe niż wszyscy zdobędzie.
     A gdy mocny stanie się dzięki bogactwu swemu,
          Wszystkich poruszy przeciwko królestwu greckiemu.
3    Lecz powstanie król co męstwem niezwykłym zasłynie; Aleksander Wielki
          Ten królestwo swoje w wielką potęgę rozwinie
     I co zechce będzie czynił, panując wszechwładnie.
4         Gdy do szczytu dojdzie, państwo jego się rozpadnie
     I będzie na cztery strony świata rozdzielone,
          Lecz nie dla potomków jego będzie przydzielone.
     I dlatego minie jego moc dotychczasowa,
          Z jaką on, sam jeden rządząc, wszechwładnie panował,
     Gdyż królestwo jego padnie i nie będzie wcale
          Dane im, lecz całkiem obcym przypadnie w udziale.
5    Wtedy król z południa swoją potęgą zasłynie,
          Lecz ta sława na jednego z jego wodzów spłynie,
     Który go przewyższy siłą, ujmie władzę w ręce
          I to państwo poprowadzi ku wielkiej potędze.
6    Po upływie lat połączy ich wzajemna unia
          [Królów: Grecji – północy i Egiptu – południa],
     I córka króla południa pójdzie [w dobrej wierze]
          Do króla północy, aby zawrzeć z nim przymierze,
     Lecz ta sprawa pozostanie bez skutku żadnego –
          Ani on się nie utrzyma, ni potomek jego.
     Wraz z tym, który ją sprowadzi wydana zostanie
          Z dzieckiem i z tym, co ją wówczas wzmacniał nieustannie.
7    W miejsce niego latorośl wyrośnie z jej korzenia;
          Wyruszy on przeciw wojsku celem krzywd pomszczenia
     I obronną twierdzę króla północy zdobędzie,
          Zwycięży ich i przeważać potęgą swą będzie.
8    Nawet bogów ich wraz z ich lanymi posągami,
          Z ich cennymi ze srebra i złota naczyniami
     Uprowadzi do Egiptu jako łup wojenny.
          Odtąd na lat wiele pokój zapanuje względny,
     Gdyż odstąpi król południa od króla północy.
9         Lecz gdy ten z upływem czasu poczuje się mocny,
     Wtargnie do królestwa króla południa w odwecie,
          Ale do swojego kraju wycofa się przecież.
10   Potem się synowie jego do wojny zgotują
          I ogromne mnóstwo wojska w tym celu zwerbują.
     I uderzy niczym powódź i marszem forsownym,
          Wciąż czyniąc postępy dotrze do jego warowni.
11   Wtedy król południa zawrze gniewem i wyruszy,
          Aby w walce siły króla północy pokruszyć.
     Choć ten stanie z mnóstwem wojska o wielkiej potędze,
          Wnet to całe liczne wojsko wpadnie w jego ręce.
12   Gdy więc mnóstwo to zostanie zniszczone tak snadnie,
          Serce zwycięskiego króla wielka pycha nadmie;
     Mimo tego, że dziesiątki tysięcy powali,
          Nie wzmocni się, aby sprostać przyszłej wrogów fali.
13   Król północy bowiem takiej klęski nie daruje,
          Wróci się, gdy większe mnóstwo wojska przygotuje
     Niż poprzednio i po wielu latach z pomstą w duszy,
          Z wielkim wojskiem i z taborem potężnym wyruszy.
14   W owych czasach nieprzyjaciół zgromadzi się wielu
          Przeciw królowi południa. Wiedz także, Danielu,
     Że synowie gwałtowników spośród ludu twego
          Powstaną dla wypełnienia widzenia jasnego,
     Lecz upadną nie zyskawszy niczyjej pomocy.
15        Potem nadciągnie z wojskami swymi król północy
     I usypie wał, i miasto obronne zdobędzie;
          I nie oprą się południa siły tej potędze,
     Doborowe wojsk oddziały też mu nie sprostają
          I w oporze, jaki stawiać będą nie wytrwają,
16   Ten zaś, który się wyprawi z wojskami swoimi
          Przeciw niemu, według własnej woli będzie czynił
     I nikt mu oporu stawić nie potrafi zgoła,                                               8:5
          Wtedy też ozdobną ziemię opanować zdoła
     I posieje spustoszenie i tam ręka jego.
17        Potem będzie ów zwycięski król dążył do tego,
     By królestwo jego wielkie całkiem opanować.
          Wtedy król południa chcąc się od zguby ratować
     Zawrze z nim ugodę i da córkę mu za żonę,                             Kleopatra
          By królestwo w taki sposób zniszczyć niezwalczone.
     Ale celu, do którego będzie szedł wytrwale,
          Jak okaże się na końcu, nie osiągnie wcale.
18   Potem zaś oblicze swoje ku wyspom skieruje
          I z nich wiele w swym zaborczym duchu opanuje.
     Ale pewien wódz uczyni kres zniewadze jego –
          Owszem owo znieważanie obróci na niego.
19   Potem uwagę na twierdzę swego kraju zwróci,               Marek Antoniusz
          Lecz się potknie, upadnie i w nicość obróci.
20   Taki zaś na jego miejsce powstanie w przyszłości,              Cezar August
          Który w czasie najsławniejszej królestwa świetności "Złoty wiek Rzymu"
     Roześle poborców swych do ludów mu poddanych.                      Łuk. 2:1
          Ale ten zostanie po dniach niewielu złamany,
     Lecz nie wskutek gniewu, czy też wojny to się stanie.
21        A na jego miejsce władca wzgardzony powstanie;                Tyberiusz
     Ten zaś, chociaż mu królewskiej godności nie dadzą,
          Przyjdzie i działaniem skrytym zdobędzie ją zdradą.
22   Ramionami jak powodzią, nie licząc się z niczym,
          Pochwyci i zetrze wielu przed swoim obliczem
     Tak, że starty będzie również i sam Wódz Przymierza.      Jezus Chrystus
23        Tych, co z nim w porozumienie wejdą w dobrej wierze,
     Zdradą i podstępem zmuszać do posłuchu będzie,
          A przyszedłszy z małym pocztem wielką moc zdobędzie.
24   Do najzamożniejszych krain wkroczy niespodzianie.
          W swym działaniu zastosuje metody nieznane,
     Jakimi się nie rządzili w przeszłości przodkowie:
          Jego ojcowie ani też jego praojcowie;
     Łup, zdobycz i mienie hojnie między tych rozdzieli,
          Którzy władzę jego będą utrwalać umieli.
     Przeciw twierdzom będzie plany obmyśliwał swoje,
          Lecz do czasu tylko [będzie rozszerzał podboje].
25   Wzbudzi siłę i odwagę swoją by uderzyć                                      Cezar
          Przeciw królowi południa z armią swych żołnierzy.               Aureliusz
     Wtedy król południa na tę nieuchronną wojnę                               Zenobia
          Zbierze wielkie i potężne bardzo siły zbrojne,
     Ale się wysiłki jego okażą daremne.
          Zatem zdradę przeciw niemu obmyślą tajemnie,
26   Gdy jego dotychczasowi towarzysze stołu,
          Do upadku go zdradziecko przywiodą pospołu,
     Bo się nie okazał triumf jego całkowity –
          W rozproszonym wojsku wielu poległo zabitych.
27   Obaj zaś królowie, w sercach swych skłonni ku złemu,
          Będą myśleć jak skutecznie zaszkodzić drugiemu.
     Będą wciąż do siebie kłamstwa przy stole mówili,
          Ale nie osiągną celów, jakie zamierzyli,
     Koniec bowiem na późniejszy czas jest odłożony.
28        Król północy po zwycięstwie ciężko wywalczonym,
     Powróci do swego kraju z wielkimi łupami;
          Potem zaś w wyniku serca swojego odmiany,
     Przeciw przymierzu świętemu moc swoją obróci,                            C-26
          A gdy już dokona swego, do swej ziemi wróci.
29   W czasie zamierzonym znowu na południe ruszy,
          Lecz tym razem sukces jego nie będzie tak duży,
     Jak w kolejnych dwóch wyprawach poprzednio podjętych,
30        Bo wyruszą przeciw niemu kittejskie okręty.
     Faktem tym skonsternowany będąc w wielkiej mierze,
          Wróci się i gniew skieruje na święte przymierze.
     Postąpiwszy tak, znów wróci – zmieni nastawienie,                          C-42
          I miał będzie ustawiczne i pilne baczenie
     Na tych wszystkich, co przymierze święte opuścili,
          Po to by się im sprzeciwiać wszędzie od tej chwili.
31   Wielkie wojska przy nim będą, które złem się wsławią,
          Gdy świątynię twierdzy w sposób haniebny splugawią,
     Ofiarę zaś ustawiczną zniosą bez sumienia,
          A postawią obrzydliwość [wielką] spustoszenia.
32   Tych zaś, co przymierze z Bogiem będą przestępować,
          Zwiedzie do odstępstwa wpływem pochlebczego słowa.
     Ale wszyscy ci, co dobrze znają Boga swego,
          Wzmocnią się i będą działać mimo wpływu złego.
33   Zatem ci, co zrozumienie [prawdy] posiadają                       Reformatorzy
          I [z miłości do niej] wielu ludzi nauczają,
     Będą padać do czasu od miecza i płomienia,
          Przez więzienie ustawiczne i rabunek mienia.
34   A gdy padać będą, małej doznają pomocy,
          Albowiem się z nimi wielu pochlebców zjednoczy.
35   A z tych, którzy nauczają innych mowy swymi,
          Padać będą [gniew wzbudziwszy między bezbożnymi],
     Aby w swojej stateczności byli doświadczeni,
          Oczyszczeni [w ogniu cierpień] oraz wybieleni
     [W charakterach swoich] aż do czasu końcowego,
          Bowiem to do czasu będzie trwać zamierzonego.
36   A król zrobi, jak chciał będzie; wynosić się zacznie                  Napoleon
          I nad wszelkimi bogami wywyższy się znacznie,                 C-34,35,52
     A nawet przeciw samemu bogu nad bogami                             papiestwo
          Dziwne rzeczy mówić będzie hardymi słowami;
     I mieć będzie powodzenie, aż się gniew dokona,
          By spełniła się rzecz, która jest postanowiona.
37   Nadto bogów swoich ojców będzie miał on za nic
          I miłością niewiast*) wzgardzi, i swymi względami  *) sekty protestanckie
     Żadnego innego boga nie będzie obdarzał,
          Bo nad wszystkich się wyniesie, co się rzadko zdarza.
38   Na ich miejsce będzie tylko boga mocy chwalił,                       militaryzm
          Którego ojcowie jego w przeszłości nie znali;
     Czcił go będzie stale złota, srebra strumieniami,
          Kamieniami szlachetnymi i kosztownościami.
39   Przed tym nowym obcym bogiem uczyni to wszystko,
          Aby wobec niego wzmocnić swoje stanowisko.                         C-38
      Zaszczytami tych obsypie, którzy go uznają
          I za władców ich naznaczy rozmaitym krajom,
     By rządzili nad wieloma siedząc na urzędzie,
          A ziemię jako zapłatę rozdzielać im będzie.
40   A przy końcu czasów zetrze się z nim król południa,
          Lecz tę wojnę król z północy będzie mu utrudniał.
     Uderzy na niego niczym burza – rydwanami,                        Anglia; C-40
          Jazdą swoją i licznymi swymi okrętami.
     Mimo to do ziemi wtargnie i jak powódź przejdzie,
41        Nawet do ozdobnej ziemi wojska swe przywiedzie.          Palestyna
     I upadnie wiele krain w tym podboju prędkim,
          Jedynie Edom i Moab ujdą jego ręki,
     I główna część Ammonitów – ci się też ostoją.
42        Gdy wyciągnie po rozliczne kraje rękę swoją,
     Nawet i egipska ziemia nie ujdzie, a zatem
43        Opanuje skarby złota i srebra bogate,
     Oraz kosztowności wszystkie Egiptu przechwyci,
          Przy tym Libijczycy pójdą za nim i Kuszyci.
44   Wtem ze wschodu i północy wieści go przerażą,
          Że być może losy jego królestwa się ważą,
     Więc wyruszy w wielkim gniewie mając to na celu,
          Aby wrogów swych wygubić i wytępić wielu.
45   I rozbiwszy swe królewskie namioty, zagości
          Między morzami na górze świętej wspaniałości.
     Gdy u kresu swojej drogi ostatecznie stanie,
          Nikt z pomocą mu nie przyjdzie – tylko sam zostanie.*)
————
*) Śmierć na wygnaniu, opuszczony przez wszystkich
Dodał: Andrzej
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Izrael (2)
OD ABRAHAMA DO CHRYSTUSA   W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu ...dalej
Plagi egipskie (06) - Dziewiąta i dziesiąta
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Izrael. Czy Żydzi są nadal narodem wybranym? (1)
"Tylko was poznałem [w sensie wybrania] ze wszystkich rodzajów ziemi". (Amos 3:2) Dla wielu powyższe oświadczenie Pisma ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball