TrzyBiada.pl
21
LUT
1
1.9K
Lubię to
 
KSIĘGA DANIELA
 
Rozdział 9

PROROCTWO O SIEDEMDZIESIĘCIU TYGODNIACH

 
1   Roku pierwszego Dariusza z rodu medyjskiego,
          Syna Aswerusa, króla państwa chaldejskiego,
2   Zaraz w pierwszym roku tego władcy panowania,
          Mnie, Daniela, pochłonęły bardzo rozważania
     Nad liczbą lat w Pismach świętych, które dawno temu
          Podał Pan Jeremiaszowi, prorokowi swemu,
     Że lat siedemdziesiąt trwać ma nad Jerozolimą                  Jer. 25:11, 12; 29:10
          Kara spustoszenia kraju, aż wreszcie przeminą.
3   Zwróciłem więc twarz do Pana, Boga Najwyższego,
          By słać modły i błagania przed oblicze Jego,
     Przestrzegając surowego postu przez dni wiele,
          Trwając stale w swym pokutnym worze i w popiele.
4   Tak więc się do Pana, Boga mojego modliłem,
          Wyznawałem [grzechy nasze wszelkie] i mówiłem:
 
 
Modlitwa Daniela
 
 
     "Proszę, Panie, Boże wielki i w gniewie straszliwy –
          Przymierza dochowujący, wielce litościwy
     Względem tych, którzy z całego serca Cię miłują
          I się w przestrzeganiu Twoich przykazań lubują.
5   Zgrzeszyliśmy, zbłądziliśmy, zło popełniliśmy,
          Zbuntowaliśmy się, Boże, i odstąpiliśmy
6    Od przykazań i praw Twoich. A i w pysze ducha,
          Twoich sług, proroków świętych, nie chcieliśmy słuchać,
     Którzy przecież w Twym imieniu, Boże, przemawiali
          Do królów, którzy przed Tobą źle się sprawowali,
     Do książąt i ojców naszych oraz do całego
          Pospólstwa, na równi z nimi zdeprawowanego.
7    Tobie tylko sprawiedliwość należy się, Panie,
          Nam zaś wstyd na twarzach naszych za złe sprawowanie,
     Jak to dziś jest ludziom Judy i Jeruzalemu,
          I wszystkiemu Izraela pospólstwu grzesznemu,
     Bliskim i dalekim w krajach, do których, o Boże,
          Rozproszyłeś ich w wielkiego gniewu swego porze
     Z powodu ich niewierności, w której długo tkwili,
          Której się bezecnie wobec Ciebie dopuścili...
8    Panie! Niech tę hańbę skryje wstyd na każdej twarzy,
          Naszych królów, naszych książąt oraz ojców naszych,
     Skoro wciąż na samowolę pozwalając sobie
          Aż tak bardzo zgrzeszyliśmy wszyscy przeciw Tobie.
9    U Pana, Boga naszego, który się nie zmienia,
          Pełnia łaski zmiłowania jest i przebaczenia,
     Mimo, że przeciwko Niemu się zbuntowaliśmy
10        I naszego Boga głosu nie usłuchaliśmy,
     By przestrzegać Jego wskazań, które przez czas długi
          Dawał nam wciąż przez proroków, wierne swoje sługi.
11   A nawet Izrael cały Zakon Twój przekroczył –
          By nie słuchać Twego głosu odwrócił swe oczy.
     Więc rozlała się nad nami klątwa i przysięga,
          Której przepowiednia w Prawie dawnych czasów sięga,
     Zapisana w nim przez sługę Bożego Mojżesza,                        3 Moj. 26:14-39
          Bo zgrzeszyła przeciw Prawu cała nasza rzesza.
12   Spełnił przeto swoje słowo w Prawie zapisane,
          Ku przestrodze stałej przeciw nam przepowiedziane
     I przeciwko naszym sędziom, którzy nas sądzili,
          Że nieszczęście ześle na nas, gdybyśmy zgrzeszyli.
     Gdyż pod całym niebem nigdzie się nie wydarzyło
          Wszystko to, co Jeruzalem teraz doświadczyło.
13   Zgodnie z tym, co napisano w Zakonie Mojżesza,
          Na nas teraz wszelkich nieszczęść nawała nadeszła,
     My jednakże w dalszym ciągu na nic nie dbaliśmy,
          I Pana, naszego Boga nie przebłagaliśmy,
     Odwracając się od naszych rozlicznych występków
          I znajomość nabywając z prawdy Twej ustępów.
14   Czuwał więc Pan nad nieszczęściem i przywiódł je na nas,
          Bo jest w poczynaniach wszystkich sprawiedliwy Pan nasz,
     Bóg nasz święty, wszechmogący władca naszych losów,
          Ale my nie słuchaliśmy wcale Jego głosu..
.
 


 
 
15   Ale teraz, Panie, który mocą swojej ręki
          Wywiodłeś swój lud z Egiptu ratując z udręki,
     Czym sobie, o wielki Boże, zapewniłeś imię,
          Które aż po dzień dzisiejszy wśród narodów słynie:
     Przyznajemy, że ogromnie wszyscy zgrzeszyliśmy
          I nieprawość przed obliczem Twym popełniliśmy.
16   Niechaj według miłosierdzia Twojego, o Panie,
          Gniew Twój i Twa popędliwość płonąć już przestanie
     Nad Twym miastem Jeruzalem, górą świętą Twoją;
          Grzechy nasze, ojców naszych, za przyczynę stoją
     Zniewag jakie od żyjącej wokoło ludności,
          Jeruzalem oraz lud Twój ustawicznie znosi!
17   Lecz teraz wysłuchaj, Boże nasz, sługę Twojego,
          Modlitwy gorącej jego i błagania jego,
     I rozjaśnij swe oblicze nad swoją świątynią,
          Która leży spustoszona – stała się ruiną –
     Ze względu na Ciebie tylko uczyń tak, o Panie!
18        Nakłoń ucha swego, Boże, i usłysz wołanie,
     Otwórz oczy Twe i zobacz nasze spustoszenie.
          Spójrz na miasto, które Twoim zwane jest imieniem,
     Gdyż nie dla sprawiedliwości naszej tak ułomnej,
          Lecz przez wzgląd na miłosierdzie Twoje przeogromne
     Zanosimy przed oblicze Twe nasze błaganie.
 


 
 
19        Usłysz, Panie, przebacz, Panie, racz zobaczyć, Panie,
     I niezwłocznie czyń, co w łasce swej uczynić możesz.
          Przez wzgląd na siebie samego uczyń tak, o Boże!
     Bo imieniem Twoim przecież zostały nazwane
          Miasto Twoje Jeruzalem i Twój lud, o Panie!"

20   A gdy to mówiłem jeszcze, modły w niebo słałem,
          Wszystkie nieprawości nasze przeszłe wyznawałem –
     Grzechy moje i mojego ludu Izraela,
          Gdy przed Pana, Boga mego i Wybawiciela,
     Błagania za świętą górą mego Boga słałem,
21        Kiedy wciąż mówiłem jeszcze i w modlitwie trwałem,
     Oto Gabriel, mąż którego zobaczyłem wcześniej,                                   8:16
          W czasie wieczornej ofiary przybył, lecąc spiesznie
22   I powiedział do mnie: "Oto wyszedłem w tym celu,
          By ci jasne zrozumienie dać teraz, Danielu!"
 
 
Proroctwo o siedemdziesięciu tygodniach
 
 
23   Na początku modlitw twoich, do Boga twojego,
          Wyszło [dalsze] słowo [planu dotyczące Jego],
     A jam przyszedł, by przekazać je ku twej radości
          [Abyś pojął rzeczy trudne, tyczące przyszłości],
     Bowiem jesteś bardzo miły [z podobnym pragnieniem]!
          Zwróć uwagę więc na słowo i zrozum widzenie.
24   Wyznaczono siedemdziesiąt tygodni twojemu
          Narodowi oraz miastu twojemu świętemu Jerozolimie
     Na przestępstwa usunięcie, na grzechów zgładzenie,                       Żyd. 9:26
          Na przeróżnych nieprawości [brudów] oczyszczenie,                Żyd. 10:22
     Na sprawiedliwości wiecznej [z wiary] przywrócenie,                      Rzym. 3:26
          Na widzenia i proroctwa zapieczętowanie                              Dan. 8:14, 26
     I na chwalebne Świętego świętych pomazanie.                             Dz.Ap. 2:1-4
25        Przeto wiedz i to zrozumiej, że od wyjścia słowa,
     By przywrócić Jeruzalem i je odbudować,
          Do Mesjasza wodza siedem tygodni upłynie                                Mat. 3:13
     I sześćdziesiąt dwa tygodnie, gdy w miasta ruinie
          Zostaną odbudowane plac i przekopanie,
     Ale czasy owe będą trudne niesłychanie.
26        Gdy czas sześćdziesięciu i dwóch tygodni przeminie,
     Mesjasz będzie zabity, lecz nie za siebie zginie.                                    A-69
          Zniszczy miasto i świątynię lud wodza przyszłego                Tytus w 70 roku
     Tak, że w powodzi trudności przyjdzie koniec jego
          I aż do skończenia wojny wówczas prowadzonej
     Ustawiczne spustoszenie jest postanowione.                                Mat 23:37-39
27        I zawrze [Mesjasz] w tygodniu ostatnim przymierze        Dz.Ap.10  jesień 36
     Z wieloma, co to uczynić będą chcieli szczerze.                         Rzym. 9:27-29
 
 

     
 
     W połowie tygodnia tego [swą Ofiarą jedną]                                   Żyd. 9:7-14
          Zniesie ofiarę paloną i ofiarę śniedną.
     A że [wielu na Ofiarę tę nie będzie zważać
          I wciąż] będzie obrzydliwość [wśród Żydów] przeważać,                   D-710
     [On] wyleje spustoszenie po czas oznaczony   Łuk.21:20-24; Zach.9:9-12; Izaj.40:2
          Na tego, który doszczętnie ma być spustoszony".

 
 
Artykuły tematycznie związane, z książki "Głową Chrystusa Bóg" (wyd. 1983 r.)
 
 
SIEDEMDZIESIĄT TYGODNI

 
Proroctwo o siedemdziesięciu tygodniach, łaski "było pierwszym czasowym proroctwem Starego Testamentu, wypełniającym się w Wieku Ewangelii. Sposób wypełnienia się tegoż proroctwa, według biblijnego klucza "dzień za rok" (Ezech. 4:6) był wskazówką do zrozumienia dalszych proroctw odnoszących się do późniejszego czasu, a jednocześnie gwarancją ich wypełnienia.

Siedemdziesiąt tygodni jest okresem, którego początek zaznacza wydanie dekretu "o przywróceniu i zbudowaniu Jeruzalemu" (rok 454 p.n.e.), a koniec – przejście łaski Bożej od narodu żydowskiego do pogan (rok 36 n.e.). Siedemdziesiąt tygodni to inaczej 490 dni proroczych wskazujących na okres 490 lat.
 
 
70  x  7  =  490 dni   ⇒   490 lat
 
 
Pierwsze 69 tygodni (7 + 62) czyli 483 lata, prowadzą do przyjścia Mesjasza (gr. Chrystusa), czyli Pomazańca. Przez wielu prawdziwych Izraelitów czas ten był najprawdopodobniej obserwowany, bo czytamy, że objawienia się Mesjasza w tym czasie było ogólnym spodziewaniem (Łuk. 3:15).

Jezus stał się Pomazańcem dopiero od chwili, gdy został pomazany Duchem Świętym przy chrzcie w Jordanie (Mat. 3:16; Dz.Ap. 10:38). Ten punkt czasowy zaznacza proroctwo Daniela, gdy mówi o przyjściu Mesjasza.

Śmierć Chrystusa, a z nią zniesienie figuralnych ofiar w połowie ostatniego tygodnia, to dalsze niepowtarzalne dzieło ujęte w czasie sprecyzowanym przez to proroctwo.

Chociaż cały okres 490 lat był dla prawdziwych Izraelitów szczególnym czasem przygotowania się i poprawy, to jednak tydzień ostatni był najważniejszy. Objawienie się Chrystusa, odrzucenie Go przez własny naród; Jego śmierć; koniec ofiar Zakonu i utrata łaski narodowej, która przeszła na pogan – oto dzieło żniwa, przeprowadzone przez głównego Żniwiarza, Chrystusa, w tygodniu ostatnim. Spalenie plew to dalsze czynności żniwa Wieku Żydowskiego, wykonywane stopniowo po zakończeniu się tygodni łaski.

Tragicznym skutkiem odrzucenia Mesjasza było zniszczenie świątyni w 70 roku n.e., a później ostateczne rozproszenie narodu po upadku powstania Bar Kochby w roku 135. Tym sposobem przepowiedziane "spustoszenie" i doszczętne "spalenie" narodowe doszło do punktu kulminacyjnego, o czym również to znamienne proroctwo mówiło (Dan. 9:27; Mat. 3:7-12).
 
 

 
 
Oto początek, środek oraz koniec siedemdziesiątego tygodnia lat, liczony od słowa o zbudowaniu murów Jeruzalemskich. Dekret o odbudowaniu murów oraz ich naprawa prowadzą do jesieni 455 roku p.n.e. Od tego momentu do początku naszej ery upłynęło pełne 454 lata.
 
 
454  +  29  =  483     454  +  33  =  487     454  +  36  =  490

 
Rok 29 n.e. ... Chrzest Chrystusa
Rok 33 n.e. ... Śmierć Chrystusa i koniec ofiar Zakonu
Rok 36 n.e. ... Przyjęcie pierwszego poganina, Korneliusza, wraz z rodziną
                       (Dz.Ap. 10; patrz Tom II, str. 65-75).
 


 
 
Oto uwagi w komentarzu do ewangelii według Marka (1:15):

Czas .......... gr. Kairos, czas naznaczony, jak np. "Czasy Pogan"
                    69 tygodni z proroctwa Daniela
                    Czasy i chwile w Boskim planie są bardzo ważnym zarysem

Się wypełnił .Wybawiciel przyszedł
 



* * *


* * *



* * *
 


* * *

 
Słowa "Dzień za rok, dzień za rok" znajdują się w dwóch miejscach Pisma Świętego. Pierwszy raz dotyczyły one kary dla narodu żydowskiego za bunt przeciwko Mojżeszowi i Aaronowi. Powodem było rozgłaszanie złych wiadomości przez dziesięciu zwiadowców, po powrocie z czterdziestodniowego szpiegowania ziemi kananejskiej. Owe 40 dni, mocą rozkazu Bożego były zamienione na 40 lat podróżowania po puszczy (4 Moj. 14:34).

Drugie miejsce znajduje się w proroctwie Ezechiela (4:5, 6). Według podanego sposobu liczenia miała być wymierzona kara dla obu domów, Izraela i Judy.

W obu wypadkach metoda Boża jest identyczna: "Dzień za rok, dzień za rok". Podany klucz umożliwił zrozumienie szeregu proroctw. Znalazł również zastosowanie w wyjaśnieniu tajemnicy "70 tygodni". Samo proroctwo nie zawiera informacji na temat rzeczywistej długości wspomnianego okresu. Gdy jednak posłużymy się Boską miarą "dzień za rok" – staje się ono zrozumiałym.

Oto uwagi w komentarzu do ksiąg Nehemiasza (2:8) i Daniela (9:25):

Mur miejski ................... "Od wyjścia słowa o przywróceniu i zbudowaniu Jeruzalemu, aż do
                                         Mesjasza wodza, będzie tygodni siedem, potem sześćdziesiąt dwa", 69
                                         symbolicznych tygodni oznacza 483 proroczych dni, czyli 483 literalnych
                                         lat.
                           
Dał mi król listy ............. Dzieło doktora Hale’a na temat chronologii (str. 449 i 531) oraz traktat
                                         doktora Priestlie’a pt. "Harmonia Ewangelistów (str. 24-38) umieszczają ten
                                         punkt chronologiczny w roku 454.
                                         1845 lat (jako długość czasu kary dla Żydów "dwójnasób") przed rokiem
                                         1391, gdy reformator Hus zapoznał się z pracą Wyclifa i prowadził w
                                         dalszym ciągu pracę reformacyjną. Od rozpoczęcia tej pracy przez Husa
                                         w 1391 roku, do wynalezienia druku w 1440 roku było 49 lat, czyli siedem
                                         tygodni lat. Tłumaczy to szczególny sposób, w jakim 69 lat jest wyrażone
                                         w tym wersecie - przez dwie liczby: "7" i 62.

Zbudowania Jeruzalemu . Nie świątyni

Do Mesjasza .................... Pomazańca; Jezus nie był Pomazańcem, aż do czasu swojego chrztu

Tygodni siedem itd. ......... 69 tygodni lat, albo 483 lata skończyły się na jesieni roku Pańskiego 29

Okres oczekiwania na objawienie się Mesjasza jest przedstawiony w proroctwie w szczególny sposób.

Jest to podział na 7 i 62 "tygodnie", który w przeliczeniu na lata wygląda następująco:
 
 
7  "tygodni"  x  7  =   49 lat          62  "tygodnie"  x  7  =  434 lata

 
Jak zostało wyżej podane w komentarzu metoda ta ma swoje zastosowanie przy rozpoznawaniu ruchów reformacyjnych w równoległości 1845 lat. Patrz poniższy rysunek.
 
* * *
 
 
 
Omówienie tego rysunku znajduje się w artykule witryny "Chronologia Biblijna" (3).
 
 
* * *


 
 
* * *
 


* * *

 
DWA KLUCZE

 
Gdy Pan zapytał apostołów za kogo Go uważają, Piotr wyznał swoją wiarę, że jest On przepowiedzianym Mesjaszem. Pan wyraził uznanie dla Piotra, że oświadczenie jego było inspirowane przez samego Ojca Niebieskiego. Na tym wyznaniu (nie na Piotrze) Pan zapowiedział budowę kościoła, którego nawet śmierć nie przemoże.

Również wtedy nasz Pan obiecał dać Piotrowi klucze królestwa niebieskiego (Mat. 16:15-19). W biblijnej symbolice, wręczenie kluczy jest przenośnią, która wyraża upoważnienie do otworzenia drzwi zrozumienia najważniejszego zarysu planu Bożego jaki był wtedy na czasie. Pan nie wymienia liczby kluczy, lecz fakty wskazują, że po zesłaniu Ducha Świętego Piotr użył dwóch kluczy.

Pierwszym kluczem otworzył drzwi dla Żydów. W wyniku jego kazania około 3000 osób przyjęło Ewangelię. Zostali ochrzczeni i policzeni w poczet kościoła wieku Ewangelii (Dz.Ap. 2:1-41).

Drugim kluczem posłużył się Piotr przy otwarciu drzwi dla pogan. Pierwszym chrześcijaninem z pogan był Korneliusz, setnik kohorty italskiej. Wraz ze swoimi domownikami zapoczątkował on wchodzenie pogan do kościoła (Dz.Ap. 10:1-48).

Te dwa ważne wydarzenia miały miejsce w ściśle zapowiedzianym przez Boga czasie – siedemdziesiątym tygodniu łaski dla Izraela (Dan. 9:24-27). W środku tego tygodnia (siedmioletniego okresu), w roku 33, użyty został klucz dla Żydów, a w roku 36, zaraz po skończeniu się wyłącznej łaski dla cielesnego Izraela, klucz dla pogan.

Początkiem 70 tygodni-lat był rok 454 p.n.e., a końcem rok 36 n.e.
 
 
7  x  70  =  490                454  +  36  =  490
 

 
* * *
 
 
"WIDZENIE O WIECZORACH I PORANKACH ... JEST PRAWDZIWE"
 
Dan. 8:26
 
 
"Należy zwrócić tu uwagę na to, że 490 dni stanowi część 2300 dni – część, która była przedmiotem szczególnego zainteresowania Daniela i stanowiła odpowiedź na jego modlitwę o powrót Izraela z Babilonu (zob. wersety 12,16-18). Skoro siedemdziesiąt tygodni, czyli 490 dni, było początkowym okresem 2300 dni, to ich wypełnienie nie tylko że stanowi wskazówkę dla wyznaczenia początku 2300 dni, lecz także pokazuje, jaki sposób liczenia czasu (literalny czy też symboliczny; 1 Piot. 1:11) został tutaj zastosowany. Ponadto wypełnienie proroctwa o 'siedemdziesięciu tygodniach' służyć miało za pieczęć na Danielu jako prawdziwym proroku i wszystkich jego proroctwach, a w szczególności zapieczętować 'wizję' o 2300 dniach. Dlatego też przepowiedziane było, że siedemdziesiąt tygodni miało między innymi służyć 'zapieczętowaniu widzenia i proroka'.

Rozpoznawszy zatem symboliczne siedemdziesiąt tygodni, czyli 490 dni, wypełnione się w latach, jako wstępną część 2300 dni, i jako Bożą pieczęć czyli uwierzytelniający znak dla tego całego widzenia, zaczynamy obliczać, kiedy zakończy się cały ten okres. Odejmując 490 dni, które wypełniły się w czasie pierwszego przyjścia, od 2300, otrzymujemy różnicę 1810. Tak więc 1810 lat (proroczych, symbolicznych dni) stanowi miarę od zakończenia się siedemdziesięciu tygodni do czasu oczyszczenia klasy Świątnicy od rozmaitych plugastw wprowadzonych przez papiestwo – pustoszącą obrzydliwość, która przez tak wiele lat plugawiła świątynię Bożą". C 107
 
 
* * *


* * *
 


* * *
 
 
Odpowiedź anioła na wstawione mu pytanie wskazuje na ograniczony charakter przyszłego dzieła oczyszczenia. W okresie 2300 lat tylko klasa Świątnicy – Kościół prawdziwy, miała być oczyszczona z plugawych błędów papiestwa. Stało się to w roku 1846.
 


 
 
* * *

 
Oto kanon 3 Soboru Trydenckiego: "Jeśliby ktokolwiek powiedział, że msza jest jedynie uwielbiającym i dziękczynnym nabożeństwem albo samym upamiętnieniem ofiary złożonej na krzyżu, a nie [sama w sobie] ofiarą ubłagania [tj. ofiarą zadośćuczynienia za grzechy]; albo, że przynosi ona błogosławieństwo tylko temu, który ją przyjmuje, a nie powinna być składana za żywych i umarłych, za grzechy, karę, zaspokojenie i inne konieczne rzeczy: Niech będzie [kto zaprzecza mocy tej ofiary] przeklęty".

O tym, że błąd ten ma znaczenie fundamentalne, świadczy historia Reformacji w Niemczech i Szwajcarii. Zaczęła się ona jako protest przeciwko odpustom, lecz wkrótce zaczęto kwestionować także transsubstancjację – ofiarę mszy. Kamieniem Węgielnym Reformacji było przekonanie, że odpuszczenia grzechów dokonywane jest wyłącznie przez Chrystusa na skutek ofiary złożonej na Kalwarii, a nie za pośrednictwem odpustów, konfesjonałów i mszy. Istotnie, kwestia mszy leżała u podstaw niemal wszystkich prześladowań wszczynanych przez Rzym. Biskup Tilotson zauważa, że: "Jest ona [transsubstancjacja – msza] w Kościele Rzymskim wielce palącym problemem i tak, jak jest absurdem i niedorzecznością, tak za zaparcie się jej zamordowanych zostało prawdopodobnie więcej ludzi niż z powodu wszystkich innych artykułów rzymskiej wiary".

W roku 1520 Luter potępił nauki o transsubstancjacji i nieśmiertelności człowieka oraz pretensje papieża do sprawowania urzędu "cesarza świata, króla niebios i boga na ziemi" określając je mianem "monstrualnych poglądów, które można znaleźć na rzymskim gnojowisku dekretaliów".

Jak twierdzą wszyscy współcześni historycy, ruch określany przez nich mianem Wielkiej Reformacji miał swój początek w XVI wieku. Można by uważać, że odtąd rozpoczęło się oczyszczanie Świątnicy. Pamiętajmy, że Świątnica została zanieczyszczona różnymi błędami i odpowiadającymi im złymi tendencjami, a punktem szczytowym było wprowadzenie mszy, któremu towarzyszyło głębokie zepsucie wojska (rzesz nominalnego kościoła). Doprowadziło to do haniebnej sprzedaży "odpustów", co stało się istotną przyczyną powstania ruchu reformacyjnego. Aczkolwiek klasa Świątnicy była także w znacznym stopniu splugawiona, tj. podana w przestępstwo, to jednak, na skutek straszliwych rezultatów błędu, jej oczy zostały na to otwarte. Zgodnie z tym, myślą przewodnią Wielkiej Reformacji było usprawiedliwienie z wiary przez "ustawiczną ofiarę" Chrystusa, która nie potrzebuje powtarzania, w przeciwieństwie do twierdzeń, że przebaczenie następuje na skutek pokuty i mszy składanej na nieczystym ołtarzu Antychrysta. C 104-113

Oto uwagi w komentarzu do księgi Daniela (7:8; 8:11,13):

Oto róg ..... W 539 roku
Pośledni .... Obrzydliwość spustoszenia, Papiestwo, Człowiek grzechu, Tajemnica nieprawości,
                    Antychryst, Syn zatracenia, Bestia
Do księcia .  Przyswajając sobie dostojeństwo, proroctwa i tytuły należące jedynie do Jezusa
                    Chrystusa, prawdziwego Księcia Kościoła
Wojska .......Masy nominalnego chrześcijaństwa
Bo przezeń .I od niego, Chrystusa
Ofiara ......... Ustawiczna ofiara
Miejsce ....... Podstawa
Świątnicy ... Maluczkie Stadko w nominalnym kościele
Zarzucone . Zostało obalone
                    Przez dogmat o przeistoczeniu i ofiary mszy.
                    Był to główny przedmiot walki Lutra z papiestwem w roku 1517
Pustoszące .Czyni ją bez wartości

Władza papiestwa, wyobrażona przez jeden z rogów na czwartej bestii została ustanowiona w roku 539. Od tego czasu odprawianie mszy w kościele rzymskim stało się obowiązkowe. Usunięcie ofiary Chrystusa i zastąpienie jej bezkrwawą ofiarą mszy nazwane jest przez proroka Daniela obrzydliwością spustoszenia. Grunt prawdziwego Kościoła – Świątnicy, ustawiczna ofiara Chrystusa, raz złożona za grzechy, została usunięta, czyniąc miejsce dla wielu błędów. W wyniku tego, szereg prawd podeptano, wzniecając okrutne prześladowania wobec tych, którzy dogmat mszy odrzucili.
 


 
 
* * *



* * *

 
Słuchajmy co mówi apostoł natchniony,
Co w Pańskiej prawdzie był utwierdzony,
Gdy mówił o Pańskiej ofierze onej
Za wszystkich ludzi raz uczynionej:

"A wszelki kapłan stoi dnia każdego                                              Hebr. 10:11,14
I służbę Bożą często odprawuje;
Ofiary jednakie często ofiaruje,
Co zgładzić grzechu nie mogą żadnego.
Pan zaś jedną ofiarę dawszy z życia Swego
Na wieki usiadł po Bożej prawicy,
Na koniec czekając by przeciwnicy
Podnóżkiem legli pod stopami Jego.
Jedną bowiem ofiarą są doskonaleni
Ci, którzy bywają Panu poświęceni"
.
 
*
 
 
Jak uczy Pismo, darmośmy zbawieni;                                               1 Piot. 1:18
Nie srebrem ni złotem, co nie jest w stanie
Uwolnić z marności, co z ojców nam dane.
 
 

 

Słuchajmy fragmentu zdarzenia pewnego
W Dziejach Apostolskich zapisanego:                                            Dz.Ap. 8:18-24
"A Szymon spostrzegł, że ci Ducha dostali,
Na których apostołowie swe ręce wkładali,
Pieniądze przyniósł i przed nich położył
Prosząc, by na kogokolwiek swe ręce włoży
Mógł mu udzielić też Ducha Świętego.

Rzekł Piotr do niego:
Z twoimi pieniędzmi zgubiony wraz będziesz,
Gdy sądzisz, że za nie dar Boży nabędziesz.
Nie masz w tej sprawie działu żadnego,
Bo serce twe obłudne wobec Boga samego.
Porzuć tę nieprawość i proś teraz Pana
Aby serca twego żądza była darowana,
Albowiem cię widzę w żółci gorzkości;
W związce nieprawości.

Rzekł Szymon: módlcie się Panu, by na mnie nie przyszło
Co z waszych ust wyszło".
 
 
*
 

Rzec można śmiele, że mowa ona
Do czarnoksiężnika owego Szymona
Wypowiedziana,
Do czasów dzisiejszych jest jak ulana!
Iluż to takich jak Szymon w gorzkościach
Żółci pogrążonych i w nieprawościach
Jest w rzymskim kościele księży, zakonników,
Którzy pieniędzy biorą bez liku
Za msze kupione
Bo dusze z czyśćca zbawiają one?
A i żyjący
Też korzyść mają mszę kupujący,
Bo mszalna ofiara (rzecz oczywista)
Duszę od grzechów snadniej oczyszcza,
Bo łaskę Bożą ten snadniej odczuje,
Kto mszą kupuje...

Darmowej ofiary Pana nie uczcili,
A mszą odpłatną postanowili...
 
 



 
Dodał: Andrzej
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Izrael (2)
OD ABRAHAMA DO CHRYSTUSA   W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu ...dalej
Plagi egipskie (06) - Dziewiąta i dziesiąta
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Izrael. Czy Żydzi są nadal narodem wybranym? (1)
"Tylko was poznałem [w sensie wybrania] ze wszystkich rodzajów ziemi". (Amos 3:2) Dla wielu powyższe oświadczenie Pisma ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball