TrzyBiada.pl
12
MAR
0
33
Lubię to
Etykieta: xx
Bóg jest Miłością od str. 243 do str. 274
 
SARA
 


W historii życia Abrahama Bóg ukrył główne zarysy swego Planu zbawienia. Abraham figuralnie przedstawia Boga, natomiast jego trzy żony – trzy wielkie przymierza, przez które na świat spływają Boskie błogosławieństwa. Obecnie na Kościół, a w przyszłości na Izrael i całą ludzkość.
 
 
 
 
 
 
Pod określeniem "Przymierze" rozumiemy: umowę, obietnice, zarządzenia, a także i sług poddanych tym zarządzeniom.
 
Przymierze, pod którym w ciągu wieku Ewangelii rozwija się klasa Małego Stadka, reprezentowane jest w Sarze.
 
Przymierze to obejmuje w sobie:
 
 
– wszystkie obietnice Słowa Bożego spładzające do nowości żywota – duchowej natury
– urząd Orędownika
– wszystkich ofiarników wieku Ewangelii, którzy uchwycili się tychże obietnic wiarą
  i, korzystając codziennie z zasług krwi Baranka, rozwijają się jako dzieci obietnicy
   – duchowe nasienie Abrahama
 
 
Wiek Ewangelii, przeznaczony na wybór klasy 144 000, rozpoczął się chrztem Pana, jesienią 29 roku n.e., a zakończy się przejściem ostatków tej klasy poza drugą zasłonę na wiosnę 1981 roku. Na krótko przed tym doniosłym wydarzeniem zakończyć się miało Wysokie Powołanie, przedstawione obrazowo w śmierci Sary, która umarła, zanim Izaak połączył się z Rebeką. Równoległość 3960 lat odniesiona od tego wydarzenia wyznacza rok 1977 jako datę wypełnienia pozaobrazu śmierci Sary, czyli końca Wysokiego Powołania.
 
 
Dodatkowo, liczbowanie biblijne wykazuje, że wydarzenie to miało miejsce w żydowski Dzień Pojednania, przypadający w roku 1977 na dzień 22 września.
 
Wierzymy, że od tego czasu ustała czynność spładzania przez obietnice Słowa Bożego do duchowej, boskiej natury, chociaż pomoc Orędownika towarzyszyć będzie popieczętowanemu Kościołowi do jego zupełnej przemiany.
 



Strona 243
 
* * *

* * *
 
* * *
 
Strona 244

 
* * *
 
* * *

* * *
 
 
Strona 245


* * *

* * *

* * *
 
Strona 246

 

NIEWÓD
 
 
Przypowieść o niewodzie zarzuconym w morze pokazuje sposób, w jaki klasa Królestwa przez cały wiek Ewangelii była powoływana i zgromadzana Boską Opatrznością. Pan nie poszukiwał ludzi różnego rodzaju. On powoływał, specjalnie przyciągał i liczył się tylko z wybranymi. Przypadkowo jednak, do sieci wieku ewangelicznego dostali się różni ludzie. Niektórzy znaleźli się tam powodowani ziemskimi ambicjami, niektórzy dlatego, że religijne systemy są dobrym polem dla celów matrymonialnych, inni z powodu przywilejów towarzyskich i stanowisk, jeszcze inni pragnęli oddychać bardziej moralną atmosferą. Byli wreszcie i tacy, którzy chcieli użyć religii jako płaszcza przykrywającego ich pragnienie zysków materialnych.
 
Niewód napełnił się różnego rodzaju kościelnictwem, ale na brzeg został wyciągnięty nie wcześniej, aż znalazło się w nim 144 000 wybranych. Żydowski Dzień Pojednania w roku 1977, przypadający na dzień 22 września, wyznacza czas wyciągnięcia niewodu. Odtąd Aniołowie rozpoczęli pod nadzorem Pana dzieło sortowania połowu. Tymi Aniołami są różne czynniki, ożywione lub nieożywione, które w kryzysowych warunkach, jakie zaistniały po roku 1977, objawiają rzeczywistą wartość chrześcijaństwa. Poddane naciskom przez potęgujące się trudności, różniące się dotąd, a nawet przeciwne sobie idee i kierunki, dążą do wszelkich kompromisów. Ogłaszane hasła i apele gromadzą wszystkich w jedno miejsce – symboliczne miejsce płaczu i zgrzytania zębów podczas wielkiego ucisku. Tymczasem przy Prawdzie, coraz bardziej niepopularnej, gromadzą się ci (dobre ryby), których charaktery rozwinięte na podobieństwo ich Pana i Mistrza kwalifikują ich do klasy Królestwa.
 
 
 
Strona 247
 

* * *
 
W piec ognisty ..... Czas ucisku, niszczycielski dla nominalnych systemów i fałszywych wyznań,
                                 spowodowany w wielkiej mierze wzrostem niedowiarstwa i różnego rodzajów
                                 spirytyzmu
Zgrzytanie zębów .Wielki zawód, smutek, ból i ucisk w całym chrześcijaństwie. "Ludzie będą
                                 drętwieć ze strachu
                                w oczekiwaniu tego, co przyjdzie na cały świat".(Łuk. 21:26)"
 
Komentarz do Mat. 13:42
 
 

 
* * *

 
Strona 248



 
ŻNIWO
"Żniwo jest końcem świata"
Mateusza 13:39
 
 
Określenie Słowa Bożego "koniec świata", tak popularne w całym chrześcijaństwie, posłużyło do wytworzenia szeregu równie błęd¬nych co przerażających teorii. Tymczasem obrazowe porównanie, którego użył nasz Pan, ogólnie określa czas i charakter przemian towarzyszących zakończeniu starego wieku i rozpoczęciu nowego, Złotego Wieku.
 
Okres ten jest najbardziej znamiennym i najbardziej płodnym w skutki okresem z całego tego wieku. Mają być w nim bowiem zebrane i rozdzielone wszystkie owoce tego wieku, a pole, którym jest świat, ma być oczyszczone, zaorane i przygotowane na następny czas siejby i zbierania – na wiek Tysiąclecia.
Świat nie zauważy tych wypadków tak długo, dopóki nie dokonają swego dzieła potężne, chociaż nieznane mu czynniki. Nie jest to żniwo świata, ale tylko prawdziwego Kościoła Chrystusowego i takich ludzi, którzy w mniejszym lub większym stopniu połączeni są z tym Kościołem i stanowią tzw. "Chrześcijaństwo".
 
Jest to okres, w którym wszystkie prorocze świadectwa zbiegają się do jednego wspólnego ogniska, oświecając oczy wiernych i umożliwiając im poznanie planu Boga, łącznie z jego rozwojem w przeszłości, teraźniejszości i na przyszłość. C-125
 
Dotychczasowy pogląd na okres żniwa wieku Ewangelii obejmuje dwa punkty widzenia:
 
(1) Żniwo szerokie w latach 1874-1984, oparte na równoległościach
Wieku Żydowskiego i Wieku Ewangelii.
 
(2) Żniwo szczególne w latach 1977-1984, zrozumiane na podstawie przypowieści o żniwie oraz wizji Objawienia 14:14-20.
 

 
 
Siedmioletni okres żniwa szczególnego, dzieli się na dwie części. Pierwsza część, to żęcie pszenicy, czyli ostateczne oddzielenie, oczyszczenie i uwielbienie klasy Kościoła. Druga część, przedstawiona jako palenie kąkolu lub tłoczenie gron winnicy ziemi, ilustruje rozliczenie się w ucisku wielkim z nominalnym chrześcijaństwem za jego wszelkie nadużycia.
 

Strona 249

 
* * *

 
* * *

 
Strona 250


* * *
 
* * *

* * *
 
Koronę złotą ......... Boską naturę
W ręce swojej ....... Typem na to, że Pan ma być obecny jako żniwiarz w czasie żniwa
                                Wieku Ewangelii była Jego obecność jako żniwiarza podczas żniwa
                                 żniwa Wieku Żydowskiego
Sierp ostry ............ Prawda na czasie Komentarz do Obj. 14:14
 

Strona 251
 

* * *

* * *
 
Pośle aniołów .................... Swoich posłańców, spłodzonych z Jego ducha
A oni zbiorą z ..................... Lub wybiorą
Jego królestwa .................... Prawdziwego Kościoła
Rzeczy, które gorszą ........ Tych, którzy zdejmują z siebie szatę weselną przypisanej im
                                              sprawiedliwości Chrystusowej.
Czynią nieprawość ........... Którzy prowadzą grzeszne życie lub nie sympatyzują w
                                              pełni z zasadami sprawiedliwości.
                                             Jedynymi rzeczami, które pozostaną są te, które nie mogą być
                                             wstrząśnięte, prawdziwe i wierne.
 
Komentarz do Mat. 13:41
 
 
Strona 252


* * *





I URODZIŁA
 
 
Apostoł Paweł kierowany nadprzyrodzoną mądrością wytłumaczył, że Sara, żona Abrahama, przedstawia Przymierze Ofiary, którego duchowym potomstwem jest Chrystus – Głowa i Ciało (Gal. 4:26-28).
 
Powołując się na proroctwo Izajasza (54:1), Apostoł wykazuje, że bezpłodność Sary trwająca do późnej starości, obrazuje długi okres oczekiwania na potomstwo, które miało być zrodzone przez warunki Przymierza Ofiary. Cały ten rozdział proroctwa Izajasza daje podstawę do zrozumienia, że przymierze Sary obejmuje nie tylko samą umowę z Bogiem, lecz także wszystkich, którzy temu przymierzu służą. Myśl ta jest pomocna w wyjaśnieniu znaczenia niewiasty z księgi Objawienia, werset 12:1. (Patrz: Chronologia Biblijna, str. 215). Urodzenie syna przez niewiastę przedstawia, że komplet klasy Kościoła został osiągnięty w momencie zakończenia Wysokiego Powołania.
 



Strona 253
 
 
 
Jeżeli w różnych figurach i obrazach Słowa Bożego, wskazujących na Kościół wieku Ewangelii, występuje mężczyzna, to zawsze reprezentuje on całego Chrystusa – Głowę i Ciało, np.: Melchizedek, Eliasz, Aaron i jego następcy w urzędzie Najwyższego Kapłana, Mojżesz, Dawid i Salomon, lub "mężczyzna" z Obj. 12:5. B-255
 
Narodzenie się "mężczyzny" w 1977 roku zaznacza więc wyraźnie czas skompletowania klasy Chrystusowej – wzbudzenie świętych i zapieczętowanie żyjącej reszty tego mężczyzny.
 
 
 
* * *

 
Strona 254


 
* * *
 
* * *
* * *

 
 
Strona 255


PIECZĘTOWANIE
 
 
Zakończenie Wysokiego Powołania przedstawione jest w wizji Objawienia jako opatrzenie pieczęcią na czołach 144 000 sług Bożych. Jest to określenie symboliczne, mówiące o dokonaniu przez Boga wyboru kompletnej liczby zwycięzców stanowiących Kościół.
 
Czynność pieczętowania na czołach wyobraża umysłowe przyswajanie prawd dotyczących Boskiego Planu Wieków, a także poznanie niebezpieczeństw ze strony ciała, świata i przeciwnika Bożego, Szatana.
 
Ostatnie dni wieku Ewangelii miały zaznaczyć się szczególną aktywnością sił demonicznych, dążących, przez nasilenie zwodniczej propagandy, do ożywienia systemów bestii i jej obrazu. W tych warunkach, wcześniejsze przygotowanie przez prawdę, wyobrażone w pieczętowaniu, jest czynnikiem zabezpieczającym duchowy stan zwycięzców. To zabezpieczenie wybranych Bożych odbywa się nie tylko przez zrozumienie podawanej w obfitości prawdy, ale także przez rozwijanie w sobie Ducha Chrystusowego,
 
Prawda i Duch Prawdy są tą zbroją Bożą pieczętującą czoła i serca zwycięzców. Tak popieczętowani nie będą w godzinie próby błądzić ani umysłem, ani sercem. Lecz dzięki łasce i mądrości od Pana zajmą oni odrębne stanowisko wobec świata i jego idei (Efez. 4:30; 6:11).
 
Równoległości czasowe i dowody liczbowania biblijnego upewniają nas, że ten doniosły akt popieczętowania Kościoła dokonał się w jesieni 1977 roku. Zanim skompletowany Chrystus obejmie rządy nad światem, jego żyjący członkowie przejdą surowe próby godziny pokuszenia w celu wykazania aniołom i ludziom, że są godni zaszczytów, które Bóg dla nich przygotował.
 


 
* * *

 
Strona 256
 


 
* * *
 
* * *

* * *
 
Strona 257

DAWID KRÓLEM NAD JUDĄ
 
 
Dawid przez długi czas oczekiwał na objęcie królestwa, na które został pomazany przez proroka Samuela. Po śmierci Saula, który zginął w bitwie z Filistynami, Dawid na polecenie Boże udał się do Hebronu, gdzie pokolenie Judy ustanowiło go swoim królem. Był to rok 1079 p.n.e. Siedem lat później, w roku 1072 p.n.e., wszystkie pokolenia pomazały Dawida na króla nad Izraelem.
 
Wydarzenie to miało miejsce 3056 lat od stworzenia Adama i 3056 lat przed rokiem 1984. Rok 1984 stanowi początek ziemskiej fazy Królestwa Chrystusowego, które począwszy od narodu żydowskiego obejmie swym zasięgiem cały świat.
 
W równoległościach z życia Dawida zauważamy, że objęcie przez niego stanowiska króla nad pokoleniem Judy wskazuje na rok 1977. Jest to data końca Wysokiego Powołania, gdy Pan objął królowanie nad skompletowanym Kościołem, który stanowi pozaobrazowe pokolenie Judy.
 



* * *

 
Strona 258
 

GOŚCIE WESELNI
 
 
Przypowieść o szacie weselnej mieści w sobie naukę o usprawiedliwieniu i odpowiedzialności złączonej z tym przywilejem. Szata weselna reprezentuje sprawiedliwość Chrystusową przypisaną nam jako przykrycie naszych grzechów wynikających z upadku Adamowego. Usprawiedliwienie to otrzymuje każdy, kto najpierw uwierzył w okupowe dzieło Chrystusa, a w następstwie tego ofiarował się Bogu na służbę i utrzymując ustawicznie swoją ofiarę na ołtarzu, poddaje się procesowi uświęcania charakteru przez prawdę. Utrzymanie się w tym stanie jest warunkiem posiadania szaty weselnej i przyszłego uczestnictwa z Panem na uczcie wesela Baranka. W przypowieści podkreślone jest szczególnie niebezpieczeństwo utraty szaty i skutki z tym związane.
 
Przyczyna zdjęcia szaty weselnej może być różna:
 
– odrzucenie wiary w okup, w wartość ofiarniczego dzieła Chrystusowego
– zerwanie ślubnego kontraktu przez schodzenie z drogi ofiary. Wyrażać się to może przez obojętność w sprawach Ojca, unikanie cierpień, urągowisk dla Pana, prawdy i braci.
– pielęgnowanie w sobie ducha zawziętości i nieprzebaczania swoim winowajcom. Zgodnie z zasadą sprawiedliwości, brak miłosierdzia względem innych zawiesza lub zupełnie wycofuje Boskie miłosierdzie względem nas. "Sąd bez miłosierdzia każdemu, kto nie czyni miłosierdzia" (Jak. 2:13).
 
Przypowieść poucza nas, że taki stan miał się ujawnić po zakończeniu Wysokiego Powołania, gdy dom weselny został napełniony gośćmi, a na stole Pańskim znalazła się obfitość Boskich prawd (Obj. 3:17; 16:15).
 


 
Strona 259
 

* * *

* * *

 
 
Strona 260
 
 
 
 
* * *
Szaty weselnej . Przypisana sprawiedliwość Chrystusa. U Żydów przyjęty był zwyczaj
                            dawania gościom weselnym białych, płóciennych szat.
A on oniemiał .. Jeśli ktoś, kiedykolwiek, przyszedł do znajomości, że Chrystus jest obecny,
                            oraz wiedzy o innych głębokich rzeczach będących na czasie, to musiał
                            mieć wtedy  na sobie szatę weselną.
 
Komentarz do Mat. 22:11,12
 

Strona 261
 
* * *

 
* * *

* * *

 
 
Strona 262
 
* * *
 
Pan Jezus szatę białą dał,
W czystości kazał trzymać ją;
A kto chce dojść do nieba chwał,
Ten musi wejść tam razem z nią.
                                         (Pieśń 141)
 
 
LICZENIE SIĘ ZE SŁUGAMI
 
 
Liczenie się Pana ze sługami jest podjęciem pewnej działalności względem sług w czasie Jego Drugiej Obecności. Gdy skończyło się ogólne powołanie (1878-1881) nastały próby w klasie oczyszczonej Świątnicy. "Zbieranie i przesiewanie podczas żniwa" W.T.-1906; R-5909
 
Doświadczenia o świcie Pańskiej Obecności, na początku szerokiego żniwa wieku Ewangelii, powtarzają się obecnie tuż przed Epifanią. Ostatnia orientacja chronologiczna ukazuje siedem lat żniwa szczególnego (1977-1984), w połowie których, ostatek Kościoła zostanie zabrany poza wtóra zasłonę. Jesień roku 1977 jest końcem Wysokiego Powołania do Kościoła oraz początkiem trzyipółletniej selekcji.
 
"Wierni słudzy mają wtedy wejść w pełniejsze radości, przywileje i błogosławieństwa, podczas gdy niewierni pójdą do ciemności zewnętrznych błędu i nieznajomości co do Boskich zamysłów i dróg, które ogarniają cały świat, a ich zaniedbane sposobności większej służby przejdą jako nagroda do tych, którzy już są gorliwi i aktywni, i których gorliwa i wierna praca zostanie w stosownym czasie obficie nagrodzona". R-3696
 
Te szczególne doświadczenia, na jakie lud Boży został wystawiony, objawią słuszność Boskiej decyzji. Wierni słudzy wejdą do zupełnej radości poza drugą zasłonę i będą z Panem królować, natomiast ci, którzy zaniedbali się w służbie, będą musieli wybielić swoje szaty w wielkim ucisku, zanim znajdą się na wieczerzy Wesela Baranka.
 


Strona 263
 
 
* * *
* * *
 
Nieużytecznego .............. Klasa Wielkiego Grona
Sługę ............................... Pan nie zaprzecza, iż jest sługą, ani też nie oskarża go, że
                                          jest nieprzyjacielem
Ciemności zewnętrzne .. Ciemność wspólna dla całego świata ludzkości; która na nim
                                           nim spoczywa; a nie wnętrze gorejącego piekła
 
Komentarz do Mat. 25:30
 
* * *
 
 
Strona 264


ZMIERZ
 
 
Trzcina miernicza, jaką otrzymał święty Jan, wyobraża Słowo Boże zastosowane do spraw Kościoła po zakończeniu Wysokiego Powołania. Ustawione w czasie i ostatecznie zrozumiane obrazy, proroctwa i przypowieści są rysami mierniczymi określającymi warunki, charakter Kościoła i stanowisko, jakie winien on zająć przed światem w tym ostatnim trzyipółletnim okresie. Zastosowanie tej miary ułatwia szybką orientację, zabezpiecza przed niebezpieczeństwami godziny pokuszenia i przyśpiesza oddzielenie klasy Kościoła celem przeniesienia jej do chwały (Izaj.11:4; Jer.1:11-12; 2 Kor. 6:16,17).
 
 

 
* * *
 
* * *
Nie pieczętuj słów ....... Gdy przyjdzie czas na pełne zrozumienie księga Objawienia, Kościół
                                        nie ma tego ukrywać                                   . Komentarz do Obj. 22:10
 
* * *
 
Strona 265
 

* * *


* * *

 
Strona 266
 
 
* * *
* * *
 
 
A po żniwie zapłatę Pan da,
Żeńców swoich powoła przed tron;
Dla każdego koronę tam ma,
Bo wspaniały i dobry jest On!
                                    (Pieśń 245)
 
 
 
 
 
Strona 267
 
 
PIERWORODNI
 
 
Pierworodni Izraela, którzy dzięki krwi baranka paschalnego w Egipcie uniknęli śmierci przedstawiają Kościół Pierworodnych – Ciało Chrystusowe i Wielkie Grono.
 


 
 
W pierwszym jednak i najważniejszym znaczeniu wyrażenie "Kościół Pierworodnych" odnosi się do Małego Stadka – 144 000, na wybranie którego przeznaczony był cały wiek Ewangelii.
 
Wielkie Grono jest klasą podrzędną, której Bóg nie zaplanował, składającą się z tych, którzy z powodu częściowej opieszałości nie osiągnęli celu Wysokiego Powołania. Pismo Święte nie podaje dokładnej liczby tej klasy, ale określa ją jako wielki tłum (Obj. 7:9). Patrz: C-244,245; F-569; K.P.iO.-681,220
 
 
 
Strona 268
* * *

* * *
 
Strona 269

 
 
Imię Jego ... Kościół rozumie i wiernie wypełnia śluby ofiarowania, "naśladując Baranka
                     gdziekolwiek idzie" (Obj. 14:4).
Imię Ojca ....Charakter Boga określony słowem "Miłość". Kościół poznał zasady tego
                     charakteru (czoło) aby według nich rozwinąć swój własny. Dzięki temu jest
                     w stanie zrozumieć, że Wszechmocny Bóg, wprowadzający w życie swój
                     Plan Zbawienia, jest absolutnie sprawiedliwy, a przy tym pełen miłości.
                     "Pan uderzy Egipt [świat], uderzy go i uzdrowi" (Izaj.19:22).
                    Świat powszechnie szermuje hasłami o sprawiedliwości, miłości, pokoju
                     i bezpieczeństwie, lecz w praktyce niezbyt często je realizuje.
 

* * *

 
* * *

 
* * *

 
Strony 270
 
* * *
 
* * *
* * *
* * *
 
W myśl instrukcji Bożej Lewici mieli zastąpić pierworodnych w usłudze około Przybytku. Obliczenie wykazało, że Lewitów było 22 000, a pierworodnych 22 273, czyli o 273 osoby więcej niż Lewitów.
 
 
22 273  –  22 000  =  273
 
 
Za każdą z tych 273 osób należało wpłacić na ręce Aarona i jego synów po 5 sykli świątynnych, stanowiących cenę okupu za pierworodnego. Ponieważ sykiel świątynny mieścił w sobie 20 ger (pieniędzy), opłata za każdego pierworodnego wynosiła 100 ger.
 

Strona 271
 
 
* * *

* * *



I ŚPIEWALI . . .
 
 
Nowa pieśń, Mojżesza i Baranka jest obrazowym przedstawieniem harmonii nauk całego Pisma Świętego mówiących o Boskim Planie Zbawienia.
 
Podczas całego wieku Ewangelii tylko Baranek i 144 000 Jego naśladowców właściwie pojmowało ten plan, odzwierciedlający chwalebne przymioty Boskiego charakteru. Podobnie jak Baranek, ocenili oni wielką dobroć i łaskę Bożą, i bez wahania ofiarowali swoje ziemskie życie, rozpoczynając jednocześnie ogłaszać miłosierdzie Boże wszystkim, którzy mają uszy do słuchania. Ogłaszanie to zawsze sprowadzało nienawiść, zniewagi i prześladowania od nominalnych chrześcijan. Dlatego też wielu jest takich, którzy słyszą tę pieśń, lecz śpiewać jej nie mogą, bo miłość doczesnego życia zamyka im usta, powstrzymując ich od głoszenia o Boskim Planie.
 
Lecz ci, co są wierni swojemu przymierzu i właściwie oceniają łaskę Bożą, będą opowiadać o Jego przymiotach, choćby to miało kosztować ich reputację, straty finansowe, różne domowe doświadcze¬nia i trudności, a nawet życie. Tylko takich zwycięzców świata i jego ducha, którzy mieli odwagę by tę nową pieśń śpiewać, Pan przyjmie i uwielbi. Straż 1935-134; R-2853
 
 
Strona 272
 
* * *

* * *

Strona 273
 
 
"'Teraźniejszą prawdą' jest taka prawda, która w danym czasie jest szczególnym poselstwem lub faktem, na który Bóg chciałby skierować uwagę swego ludu. Na przykład, gdybyśmy obecnie głosili, że ma przyjść potop, to nie byłoby 'teraźniejszą prawdą', lecz było nią w czasach Noego. Noe głosił to, co było na czasie wtedy; a obecnie 'teraźniejszą prawdą' jest ta prawda, która stosuje się do naszych czasów, do Żniwa Wieku Ewangelii i do chwalebnego poranka nowej dyspensacji – wszystko, co stosuje się do tego, jest w tym znaczeniu 'teraźniejszą prawdą'.
 
Są w tym, oczywiście, i takie prawdy, które zawsze są właściwe, jak prawdy o dobrotliwości, wielkości, miłości, sprawiedliwości, mądrości i potędze Ojca Niebiańskiego, o przyjściu Jezusa na ten świat i o Jego śmierci za grzeszników. Te prawdy są zawsze na czasie. Lecz przez 'teraźniejszą prawdę' rozumiemy przeważnie te zarysy prawdy, które stosują się bardziej do czasów teraźniejszych aniżeli do innych.
 
Zatem (...) 'teraźniejszą prawdą' na obecny czas jest poselstwo Żniwa, to, że żyjemy w czasie Żniwa Wieku Ewangelii, kiedy Pan ma wkrótce zebrać swe klejnoty oraz to, że Królestwo Mesjasza ma być ustanowione.
 
'Być w prawdzie' znaczyłoby więc posiadać znajomość tych rzeczy oraz być wiernym we wspieraniu i rozpowszechnianiu tegoż poselstwa na czasie". K.P.i O.-548
 
 

Dodał: Andrzej
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Izrael (2)
OD ABRAHAMA DO CHRYSTUSA   W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu ...dalej
Plagi egipskie (06) - Dziewiąta i dziesiąta
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Izrael. Czy Żydzi są nadal narodem wybranym? (1)
"Tylko was poznałem [w sensie wybrania] ze wszystkich rodzajów ziemi". (Amos 3:2) Dla wielu powyższe oświadczenie Pisma ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball