TrzyBiada.pl
11
MAR
0
2K
Lubię to



ACHITOFEL
 
 
Achitofel był radcą Dawida. Gdy syn królewski Absalom zbuntował się przeciwko ojcu, Achitofel zdradził Dawida i przyłączył się do buntu.

Judasz Iszkariot, jeden z dwunastu wybranych apostołów, zajął przy Panu podobnie uprzywilejowane miejsce, jakie kiedyś posiadał Achitofel przy królu Dawidzie.

Koniec życia Judasza i Achitofela był taki sam – obydwaj, wieszając się, popełnili samobójstwo (2 Sam.17:25; Mat. 27:1-5). Powyższe okoliczności pozwalają zauważyć w Achitofelu obraz na Judasza. Taki związek poświadcza najwymowniej stwierdzenie samego Pana, gdy podczas ostatniej wieczerzy zacytował słowa Dawida z Psalmu 41 (Jan. 13:18).

Dawid, ścigany przez Absaloma i zdrajcę Achitofela, wśród płaczącego ludu, uchodził z Jeruzalemu wraz z wiernymi mu towarzyszami. Po drodze przeprawili się przez potok Cedron (2 Sam. 15:23). W podobnych okolicznościach przekroczył ten sam potok nasz Pan oraz garstka wiernych apostołów, gdy po skończonej wieczerzy skierowali się ku Górze Oliwnej (Jan. 18:1).

Imię Achitofel znaczy "odpadły" i wskazuje na odpadłego z grona apostołów Judasza. Patrz "Bóg jest Miłością" str. 576,577.
 
 
* * *
 
 
"A gdy był wieczór, usiadł za stołem z dwunastoma, A gdy jedli, rzekł: Zaprawdę [Amen] powiadam wam, iż jeden z was wyda mię. I zasmuciwszy się bardzo, poczęli mówić do niego każdy z nich: Azażem ja jest Panie? A On odpowiadając, rzekł: Który macza ze mną rękę w misie, ten mię wyda, Synci człowieczy idzie, jako napisano o nim: ale biada człowiekowi temu, przez którego Syn człowieczy wydany bywa! dobrzeby mu było, by się był nie narodził ten człowiek. A odpowiadając Judasz, który Go wydał, rzekł: Izalim ja jest, Mistrzu? Mówi mu: Tyś powiedział!" (Mat. 26:20-25)
 
 
 
* * *
 
 
...Gdybym od wroga doznał obelżenia
Nie trudne byłoby to do zniesienia,
Gdyby też powstał nienawidzący
Przeciwko duszy mej pałający
Gniewem nikczemnym,
Skryłbym się przed nim.

Lecz to ty jesteś... mój wódz wybrany,
Przyjaciel – powiernik mój zaufany,
Z którym łączyła mnie słodka zażyłość –
Serdeczna miłość...

Do domu Bożego ze mną chodziłeś
W świętym orszaku... ty mnie zdradziłeś...
                                         Psalm 55:13-15

Przyjaciel nawet co polegałem
Na nim – przywilej dałem
By ze mną siadał i chleb mój jadał...
Tenże przeciwko mnie (o niepojęte!)
Podniósł swą piętę! (...)
                                         Psalm 41:10
 
 
* * *
 
* * *


* * *

 
GODNY ZASTĘPCA

 
Bóg przewidział, że jeden z najbliższych towarzyszy Pana, zdradzi Go haniebnie (Psa. 41:10; 69:26). Przewidziany był też ktoś, kto zastąpi zdrajcę na urzędzie (Psa. 109:8).

Mając te proroctwa Pisma Świętego na uwadze, Apostołowie, na miejsce Judasza wybrali przez losy Macieja (Dz.Ap.1:15-26). Wybór ten odbył się przed zesłaniem Ducha Świętego i nie był przez Pana uznany. W słusznym czasie, apostoł Paweł, z woli Bożej zastąpił miejsce Judasza Iszkarioty (Gal. 1:15,16).
 




 
 
 




 
Jan Chrzciciel nie był rzeczywistym Eliaszem, który powrócił na ziemię, ani też jest Kościołem. Lecz prawdą było o Janie, że dokonał w Izraelu dzieła Eliasza (Łuk.1:17) aby go przygotować, a także przedstawił Izraelitom Pana w ciele. Jest to prawdziwe również z Kościołem. Kościół wykonywuje przepowiedziane dzieło Eliasza do świata "w duchu i w mocy Eliasza" oraz ogłasza wtórą obecność naszego Pana, prawie w tych samych słowach, jakich Jan użył przy pierwszym przyjściu: "W pośrodku was stoi ten, którego wy nie znacie. Tenci jest, który po mnie przyszedłszy, uprzedził mię, któremum ja nie jest godzien, żebym rozwiązał rzemyk obuwia Jego" (Jan 1:26,27).

Jan Chrzciciel, podczas pierwszego przyjścia Pana, był faktycznie zakończeniem w pewnej mierze typu zaczętego w osobie i działalności Eliasza. A dzieło Jana w trakcie pierwszej obecności zapowiedziało końcowe dzieło Kościoła w drugim przyjściu. Jego członkowie, nogi Chrystusa w ciele – nogi Eliasza – obwieszczają Królestwo (Izaj. 52:7). Tym, którzy "mogą to przyjąć" ogłaszamy będące w zasięgu ręki królowanie uwielbionego Chrystusa. I w podobny też sposób, tym, którzy "mogą to przyjąć" wskazaliśmy przepowiedzianego antytypowego Eliasza. B 253,254
 



* * *



* * *



* * *
 
 
         Jan Chrzciciel

Za Tyberiusza cesarza rzymskiego,
     Piłata z Pontu starosty judzkiego,
Gdy Herod tetrarchą był galilejskim,
     A Filip brat jego także iturejskim
Tetrarchą był, i Trachonem władał,
     W Abilenie Lizaniasz tetrarchię posiadał;
Za Annasza i Kaifasza kapłana wielkiego,
     Stało się słowo Boże czasu tego,
Do męża, co stronił od zgiełku i tłuszczy;
     Wiódł twarde życie samotne na puszczy.
On z sierści wielbłądziej płaszczem się okrywał,
     A biodra skórzanym pasem opasywał;
On wygodami gardził świata tego,
     Miód leśny, szarańcza – pokarmy to jego,
I wyszedł z puszczy on czasu onego
     Do krain, gdzie wody Jordanu bystrego
Od wieków płyną – gdzie grzechem lud skuty,
     Tym głosił chrzest wodny – potrzebę pokuty.
Z Jeruzalem doń przyszli lewici, kapłani
     Bo wieścią o Janie są zelektryzowani.
"Kim jesteś – pytali – żeś taki jest czynny,
     Czyś ty jest Chrystus – Eliasz, czy kto inny?"
"Ani prorokiem, ni Chrystusem też zgoła
     Nie jestem – odrzekł – lecz głosem który woła
Na puszczy – co według słowa jest Pańskiego:
     Prostujcie drogę, ścieżki Pana swego!"
Wstrząsnęła sumienia ludzkie misja jego,
     Zewsząd schodzili się wszyscy do niego,
Grzechy wyznając, do wody wchodzili,
     By chrzcząc się u Jana czystości nabyli.
Ale pomstował Jan nad takimi,
     Co się chrzcić chcieli będąc obłudnymi:
"Jaszczurcze plemię, skąd wy to wiecie,
     Przed przyszłym gniewem uciekać chcecie?"
Strofował biednych, możnych też strofował,
     I faryzejską obłudę piętnował,
Że już siekiera uderzy w korzenie,
     Wytnie i wrzuci wszystko na spalenie.
Głosił, że Chrystus idzie by panować,
     A on obuwia nie wart Mu sznurować;
Chrzcić On nie tylko Duchem Świętym będzie,
     Ale i ogniem zło wypali wszędzie.
Wiejadło w ręku Jego doskonałe;
     On Swe oczyści bojewisko całe.
Pszenicę zwiezie w stan wielce bezpieczny,
     A plewy wszelkie pożre ogień, wieczny.
Jan także gromił i króla samego
     Dla Herodiady, żony brata jego
Filipa – król grzesznie tronował –
     "Nie godzi się jej mieć", tak Jan go strofował.
Ludzie szemrali na króla takiego,
     Więc kazał zamknąć do więzienia swego
Jana Chrzciciela – lecz choć król zawinił,
     Rad jego słuchał i wiele też czynił.
Gdy przyszedł czas święta Herodowego,
     Gdy przyszedł urodzin rok kolejny jego,
Gdy gości dostojnych sala pełna była
     Wtedy Salome pięknie zatańczyła.
Swym tańcem zmysłowym wszystkich gości jego
     Wprawiła w zachwyt – i króla samego.
"To piękny taniec – mówiąc bez przesady,
     Tak tańczy księżna – córka Herodiady!"
Jakiż w tym tańcu wdzięk wielki i siła
     (To matka jej chytra tak ją wyuczyła).
Król, co nie widział tanca tak pięknego
     "Dam ci co zechcesz" – rzekły usta jego.
Ta wnet do matki swojej pośpieszyła,
     "Co mam zażądać matko moja miła?"
"Zażądaj' głowy Jana przeklętego,
     Dopóki on żyje, niepewnam niczego!"
Z tym to poselstwem Salome wróciła
     I wdzięcząc się pięknie królowi mówiła:
"Królu, co rzekłeś niech zaraz się stanie
     Nagroda za taniec i moje staranie,
Ziść twoje słowo dane wobec wiela,
     Daj Jana, na misie, mi głowę Chrzciciela"
Król się zasmucił wielce z słowa tego,
     Ale że oczy ludu wszystkiego
Patrzą nań pilnie – wydał polecenie,
     By ścięto Jana na córki życzenie.
 

 

Król, co był serca nader wyniosłego,
     Wpadł w tę pułapkę podstępu chytrego.
Słowa dotrzymał przed publicznością,
     Co w prawie Pańskim jest obrzydliwością,
Tak skończył życie wierny sługa Pana,
     Za to nagroda będzie jemu dana;
A ci, co zdradą, morderstwem zgrzeszyli.
     Strąceni z wyżyn – marnie zakończyli.
 

? ? ?

 
Powyższa historia w nauki brzemienna
     Przy końcu wieków ucząca – bezcenna,
Bo piękna Salome, co tańczy tak ślicznie,
     To ci, co związani są ekumenicznie.
Ci tęsknią szalenie w głębi serca swego,
     Do matki rodzonej – Rzymu papieskiego.
Oni to wspólnie z Herodem rządzącym,
     Walczą i gardzą Janem strofującym.
 

? ? ?

 
Czy ty też pragniesz, o bracie miły,
     Stać po Pana stronie, by się ziściły,
Twoje pragnienia, byś został zwycięski i święty
     Musisz być z Janem przez drugich wyklęty!
Chcesz-li mieć łaski i względy u Pana
     W czasie obecnym – bądźże z klasy Jana!
 


CHRYSTUS I JEGO HEROLD

 
Proroctwo Malachiasza 3:1 mówi o dwóch Aniołach. Wyrażenie "posyłam anioła mego" – zgodnie z orzeczeniem Ewangelistów – stosuje się do Jana Chrzciciela (Mat.11:10; Mar.1:2; Łuk. 2:27). Drugie określenie, "Anioł Przymierza" wskazuje na Chrystusa.

Nasz Pan był Aniołem Przymierza z racji Boskiej obietnicy. Izraelici wiedzieli, że ich przymierze zakonu pod pośrednikiem tego przymierza, Mojżeszem, nie przyniosło im dawno obiecanego błogosławieństwa, objętego w przymierzu Abrahamowym. Bóg obiecał, że w przyszłości uczyni z Izraelem Nowe Przymierze, które posiadać będzie również nowego pośrednika. Żydzi rozumieli, że tym Pośrednikiem będzie Mesjasz, pożądali Go zatem i chlubili się perspektywą Jego przyjścia.

Pan stał się Aniołem, czyli Sługą Nowego Przymierza, przy Jordanie, gdy poświęcił swoje wszystko na śmierć, jako Okup za cały rodzaj ludzki. "Straż" 1960/89
 



* * *



* * *
 
 
"Wy sami jesteście mi świadkami, żem powiedział: Nie jestem ja Chrystusem, ale żem posłany [posłaniec] przed Nim" (Jan 3:28).

"A usłyszał o tym król Herod (bo się imię Jego stało rozsławione) i rzekł: Jan Chrzciciel zmartwychwstał, dlatego się cuda dzieją przezeń" (Mar. 6:14).

"A nazajutrz ujrzał Jan Jezusa idącego do siebie i rzekł: Oto Baranek Boży" (Jan 1:36).
 



* * *



 
Dodał: Andrzej
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Izrael (2)
OD ABRAHAMA DO CHRYSTUSA   W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu ...dalej
Plagi egipskie (06) - Dziewiąta i dziesiąta
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Izrael. Czy Żydzi są nadal narodem wybranym? (1)
"Tylko was poznałem [w sensie wybrania] ze wszystkich rodzajów ziemi". (Amos 3:2) Dla wielu powyższe oświadczenie Pisma ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball