TrzyBiada.pl
10
MAR
0
1.5K
Lubię to
 
 
Arka Przymierza, lub też "Arka Świadectwa", była jedynym przedmiotem wyposażenia "Świątnicy Najświętszej" (Patrz: Żyd. 9:2-4 i przypis w Diaglott). Jej nazwa sugeruje, że arka wyobraża ucieleśnienie planu Jehowy, który zamierzył w samym sobie, jeszcze przed rozpoczęciem dzieła stworzenia Bożego – zanim nastąpiło najmniejsze rozwinięcie się jego planu. Przedstawia ona przedwieczny zamiar Boga – Jego zawczasu postanowione i zaplanowane bogactwa łaski dla rodzaju ludzkiego w Chrystusie (Głowie i Ciele) – "ukrytej tajemnicy". Wyobraża ona zatem Chrystusa Jezusa i Jego Oblubienicę, "małe stadko", którzy będą uczestnikami Boskiej natury i zostaną obdarzeni władzą i wielką chwałą – nagrodą naszego wielkiego powołania – radością wystawioną przed naszym Panem i wszystkimi członkami Jego Ciała.
 
Była to prostokątna skrzynia powleczona złotem, przedstawiającym boską naturę udzieloną uwielbionemu i wywyższonemu Kościołowi. Zawierała w sobie dwie Tablice Prawa (5 Moj. 31:26), Laskę Aarona, która zakwitła (4 Moj.17:8) i Złote Wiadro z Manną (2 Moj. 16:32).

Tutaj więc, w złotej Arce, przedstawiona była chwała, jaka ujawniona będzie w boskim Chrystusie: w zakwitłej lasce – wybrane kapłaństwo Boga, w tablicach Prawa – sprawiedliwy Sędzia, w nieulegającej zepsuciu mannie w złotym naczyniu – nieśmiertelność, boska natura. "Cienie Przybytku" str. 131,134
 



* * *
 
 
Płyta złota zwana "Ubłagalnią" (lub właściwiej miejscem pojednania, ponieważ na niej kapłan kropił krwią ofiar, które dokonywały przebłagania czyli czyniły zadość wymaganiom Boskiej sprawiedliwości) reprezentowała podstawową zasadę charakteru Jehowy – sprawiedliwość. Tron Boży oparty jest czyli założony na Sprawiedliwości. "Sprawiedliwość i prawo są podstawą twojego tronu". (Psa. 89:14; Hiob 36:17; 37:23; Izaj. 56:1; Obj. 15:3) "Cienie Przybytku" str. 135
 



* * *
 
 
Jak Arka wyobrażała Chrystusa, tak Ubłagalnia, Światło chwały i Cherubini razem przedstawiały Boga Jehowę – "Głową Chrystusa jest Bóg" (1 Kor. 11:3) "Cienie Przybytku" str. 134
 
 
 
* * *

 
BOSKI SABAT
SIÓDMY DZIEŃ 7000-LETNI

 
Oto uwagi w komentarzu do 1 Moj. 2:2,3:

Dnia siódmego ... Siódmy okres, 7.000 lat długi, którego długość daje nam pojęcie o długości poprzednich okresów

Odpoczął Bóg ... Aby dać Synowi przywilej dokończenia dzieła

I poświęcił go ... W planie Bożym okazuje się, że po sześciu epokach równej długości, miał nastąpić siódmy okres szczególnych błogosławieństw, jak to jest pokazane w siódmym dniu przeznaczonym na odpoczynek, siódmy rok, czyli rok odpoczynku i siódmy tysiąc lat, czyli "czasy naprawienia wszystkich rzeczy"

Iż weń odpoczął ... W międzyczasie dozwolił na grzech i panowanie złego

Boski Sabat rozpoczął się w roku 4126 przed Ch., waz z wejściem grzechu na świat, a zakończy się chronologicznie w roku 2874 po Ch.
 
 
4126  +  2874  =  7000



* * *



* * *
 
 
* * *



 
* * *

 
SZEŚĆ DNI EPOKOWYCH
 
 
"Wierzymy, że nasi czytelnicy zgodzą się z nami, że choć nie ma wzmianki o długości tych dni epokowych, to uzasadnione jest przyjmowanie, iż były to jednakowe okresy, gdyż wyraźnie stanowią one części jednego twórczego tygodnia. Stąd, jeśli uda nam się uzyskać sensowny dowód na długość jednego z tych dni, będzie w pełni uzasadnione przyjmowanie, że pozostałe trwały tyle samo. Mamy zadowalające dowody na to, że jeden z tych 'dni' stworzenia był okresem siedmiu tysięcy lat, i że w związku z tym cały tydzień stworzenia miałby 7.000 x 7 = 49.000 lat. I choć ten okres jest nieskończenie krótki w porównaniu z niektórymi hipotezami geologicznymi, to jednak wierzymy, że jest on zupełnie wystarczający na ukończenie wspomnianych dzieł – urządzanie i napełnianie Ziemi, która już 'była', istniała, choć była 'niekształtna i próżna'". F16

Sześć dni stworzenia, które rozpoczęły się z chwilą, gdy Bóg zawyrokował, aby stało się światło (1 Moj.1:3), miało swój koniec z chwilą, gdy grzech wszedł na świat (1 Moj. 3:6). W tym czasie skończył się, ciągnący się przez 42.000 lat, okres sześciu dni epokowych, a rozpoczął Boski Sabat, trwający dalsze 7.000-lat.
 



* * *
 

* * *
 

* * *


 
* * *
 
 
I STAŁA SIĘ ŚWIATŁOŚĆ
 
 
"Ponieważ Bóg, który rzekł, aby się z ciemności światłość rozświeciła, ten się rozświecił w sercach naszych ku rozświeceniu [w nas] znajomości chwały Bożej w obliczu Jezusa Chrystusa" (2 Kor. 4:6).

"W nim był żywot, a żywot był oną światłością ludzką, A ta światłość w ciemnościach świeci, ale ciemności jej nie ogarnęły" (Jan 1:4,5).

"Zasię im rzekł Jezus mówiąc: Jam jest światłość świata; kto mię naśladuje, nie będzie chodził w ciemności, ale będzie miał światłość żywota" (Jan 8:12).

Światłość, jaka podczas Dzieła Stworzenia rozproszyła ciemności ogarniające ziemię, uczynił Bóg ilustracją światła żywota, jakim stał się dla świata nasz Pan, Jezus Chrystus. Przyszedł On do ludzkości spowitej ciemnościami grzechu, opanowanej przez "boga tego świata, który oślepił zmysły, to jest niewiernych, aby im nie świeciła światłość Ewangelii chwały Chrystusowej, który jest wyobrażeniem Bożym" (2 Kor. 4:4).
 



* * * 

 
* * *

 
DUSZA ZA DUSZĘ
 
 
Boskie prawo jest niezmienne: "Dusza, która grzeszy, ta umrze" (Ezech. 18:4).

Pierwszy człowiek Adam, przez swoje nieposłuszeństwo sprowadził wyrok śmierci na siebie i swoje potomstwo. Aby skazańcy mogli być uwolnieni z więzienia śmierci, Boska Sprawiedliwość postawiła warunki: Ponieważ życie ludzkie (dusza) zostało utracone przez grzech, tylko życie innego człowieka może być przyjęte jako cena odkupienia, cena okupu. Ponadto wymaganiem Sprawiedliwości było żądanie, aby Adama pod wyrokiem śmierci zastąpił człowiek doskonały i wolny od Boskiego potępienia. Nikogo zaś takiego nie było na ziemi, wśród skażonych grzechem potomków pierwszych rodziców.

Z tego powodu, było rzeczą konieczną, aby nasz Pan opuścił chwałę Swojego duchowego stanu, upokorzył się i stał się człowiekiem – duszą ludzką. Życie, które Pan niewinnie utracił, zostało złożone w depozyt Ojca, jako okup czyli równoważna cena za utracone prawo do życia Adama i jego rodzaju.
 


 
* * *
 
 
DROGI OKUP DUSZY CZŁOWIECZEJ

 
Życie całego świata zostało postradane przez upadek ojca Adama, gdy był na próbie. Wszyscy znaleźli się pod egzekucją sprawiedliwego wyroku Bożego: "Boś proch i w proch się obrócisz".

Bóg wydał wyrok, który najwyraźniej miał ujawnić prawo całego wszechświata – że żaden grzesznik nie może w nim żyć, a także, miał objawić Aniołom i ludziom, nieodmienną sprawiedliwość, wielką miłość, oraz nieograniczoną mądrość i potęgę Bożą.

Bóg przewidział, że Jego umiłowany jednorodzony Syn, z pokorą zgodzi się na wykonanie Boskiego planu – że opuści chwałę i cześć niebieskiej natury i jako człowiek Chrystus Jezus da Samego Siebie na Okup za Adama i za jego rodzaj.

Ponieważ karą za grzech była śmierć, okup potrzebny na uwolnienie spod tego wyroku, potrzebny do zapewnienia restytucji – zmartwychwstania, mógł być dostarczony tylko przez śmierć doskonałego człowieka, którego Bóg w ten sposób przygotował.
 
 
 
* * *

* * *
 
* * *
 
A TĄ OPOKĄ BYŁ CHRYSTUS

 
Słowa przytoczone w tytule przekazał nam Apostoł Paweł, nawiązując do cudownego napojenia narodu żydowskiego na puszczy. Wydarzenie to miało miejsce po wyjściu Izraela z niewoli egipskiej, lecz jeszcze przed zawarciem przymierza przy Synaju.

W Egipcie Żydzi musieli wprawdzie ciężko pracować, niemniej jednak wszystkiego mieli pod dostatkiem. Niełatwo więc im było przystosować się do twardych warunków pustynnych w których się znaleźli. Szemrali zatem na brak chleba i wody, całą winę przypisując Mojżeszowi i Aaronowi, którzy ich wyprowadzili z Egiptu. Było to również kuszeniem Pana Boga. Gdy groźne żądania o wodę wobec Mojżesza się wzmogły, ten zwrócił się o pomoc do Boga. Bóg rozkazał Mojżeszowi uderzyć laską w skałę. W wyniku tego uderzenia, ze skały wyszły wody, w których cały naród wraz z dobytkiem ugasił swe pragnienie (2 Moj. 17:7). Podobna historia wydarzyła sie u kresu czterdziestoletniej wędrówki po puszczy. Mojżesz i Aaron, którzy znaleźli się wówczas w trudnej i denerwującej sytuacji, nie postąpili tak, jak przystało na Pańskich przedstawicieli. Nie weszli za to do ziemi obiecanej (4 Moj. 20:1-13).

W obydwu tych wypadkach skała została uderzona, za każdym razem dostarczając orzeźwiającej wody. Skałą, według oświadczenia Apostoła Pawła był Chrystus. Zgadza się to z oświadczeniem Apostoła Piotra, który swą wiarę wyznał słowami: Tyś jest Chrystus, on Syn Boga żywego. Pan odpowiedział, że to wyznanie jest opoką Jego Kościoła (Mat. 16:13-20). Ta Opoka–Chrystus miała być "uderzona" – czego Piotr wtedy nie rozumiał (Mat. 16:21-23).

Opoka–Chrystus miała udzielić wody – Ducha Świętego. Stało się to faktem w dniu Pięćdziesiątnicy 33 roku n.e., gdy nastąpiła manifestacja zesłania Ducha Świętego na zgromadzonych uczni. Nastał czas picia tej "żywej wody" (Jan 7:37-39; Dz.Ap. 2:1-42).

Apostoł Piotr, przemawiając publicznie w tym dniu, zacytował proroctwo Joela, aby wyjaśnić całe dzieło Ducha Świętego, mające swe źródło w zabitym i zmartwychwstałym Chrystusie.

Kościół wieku Ewangelii, określony przez proroka Joela jako "słudzy i służebnice", pije "żywą wodę" najpierw. Dzięki niej stanie się on, w myśl obietnicy Pańskiej, źródłem – rzeką czystych, krystalicznych wód, zdolnych uleczyć ludzkość (Ezech. 47:1-12; Zach. 13:1; 14:8; Obj. 21:6; 22:1,2,17). Pokazuje to kontynuację zwycięskiego dzieła Ducha Świętego po ucisku, gdy Duch ten, wylany na "wszelkie ciało", uzdrowi chory i umierający świat. Również prorok Izajasz zapowiada dzieło Skały–Chrystusa, nazywając je "rzeczą nową". Naród żydowski pił literalną skalną wodę, lecz ta stanowiła tylko obraz na żywą wodę, którą miał pić inny naród – kościół i cały świat (Izaj. 43:19-21).
 



* * *



* * *
 

 
 
* * *

DRABINA ZBAWIENIA
 
 
"Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, ujrzycie niebo otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego" (Jan 1 :51).

Oto komentarz do powyższych słów naszego Pana:

Rzekł mu ... Szczególne światło przyświecające dla prawdziwych Izraelitów, zarówno podczas żniwa wieku żydowskiego, jak i wieku Ewangelicznego

Anioły Boże ... Posłannicy Boży, "Książęta" nowego okresu czasu

Zstępujące ... "Oto drabina stała na ziemi.... a oto aniołowie Boży wstępowali i zstępowali po niej" (1 Moj . 28:12).
 
 
* * *

 
"Aby ów sen Jakuba mógł być właściwie zrozumiany, pamiętać trzeba, że człowiek będący pierwotnie w społeczności z Bogiem, odcięty został od tej społeczności z powodu swego nieposłuszeństwa w ogrodzie Eden. Jednakowoż Bóg uplanował zaraz od początku, aby Adama i jego rodzaj wykupić spod wyroku śmierci i zniszczenia. Nie mógł On przyjąć Abrahama z powrotem do swej rodziny, skoro już raz zamierzył usunąć potępienie przez dzieło Odkupiciela. Przymierze zawarte z Abrahamem, zatwierdzone Izaakowi, a teraz i Jakubowi, było tylko obietnicą, że w słusznym czasie, przez ich potomstwo, Bóg ześle Odkupiciela, przez którego wszystkie rodzaje ziemi będą mogły powrócić do harmonii i społeczności z Bogiem.

Owa drabina, przedstawia taką bezpośrednią łączność pomiędzy niebem a ziemią, pomiędzy Bogiem a człowiekiem. Dolny koniec drabiny znajdował się blisko Jakuba. Przez jego nasienie, to wielkie dzieło ustanowienia społeczności pomiędzy Bogiem a człowiekiem będzie dokonane. Dzieła tego dokona Pan nasz Jezus.

Śmierć świętego, niewinnego i niepokalanego Baranka Bożego, jest główną podstawą do dokonania Boskiego planu miłosierdzia dla naszego rodzaju". "Straż" 1957/107
 
 


* * * 



* * *



Dodał: Andrzej
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Izrael (2)
OD ABRAHAMA DO CHRYSTUSA   W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu ...dalej
Plagi egipskie (06) - Dziewiąta i dziesiąta
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Izrael. Czy Żydzi są nadal narodem wybranym? (1)
"Tylko was poznałem [w sensie wybrania] ze wszystkich rodzajów ziemi". (Amos 3:2) Dla wielu powyższe oświadczenie Pisma ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball