TrzyBiada.pl
9
STY
0
1.4K
Lubię to
 
 
"CZY TE KOŚCI MOGĄ OŻYĆ?"

 
W pobliżu Jeruzalemu, od blisko 4.000 lat, głęboko w starożytnym grobowcach leżą Abraham, Sara, Izaak, Rebeka. Od blisko 4.000 lat, czczeni podobnie przez Żydów, Muzułmanów i chrześcijan. Ich kości spoczywają w nadziei zmartwychwstania.
 
Jeruzalem – Jeruzalem złote; Jeruzalem najeżdżane – przez Assyryjczyków, przez Babilończyków, przez Medo-Persów, przez Seleucydów, przez Rzymian, przez Mameluków, przez Krzyżowców, przez Turków oraz przeróżne hordy arabskie.
 
Jeruzalem – położone na spoczynek w niezliczonych grobowcach pokrywających zachodnie zbocza Góry Oliwnej. Jeruzalem – jego kości wysuszone i rozrzucone, kości
martwe dla prawie 2.000 lat, kości spoczywające w nadziei zmartwychwstania.
 

 

Czy te kości mogą ożyć?
 
 
Wiele lat temu w mieście starożytnego Babilonu o tę właśnie kwestię zapytany został w wizji prorok żydowski Ezechiel.
 
"Potem spoczęła na mnie ręka Pana; i wyprowadził mnie On w duchu na zewnątrz, i postawił mnie pośród doliny. Była ona pełna kości. I polecił mi, abym przeszedł dookoła nich, i oto było ich na obszarze doliny bardzo wiele. Były one zupełnie wyschłe. I rzekł do mnie: Synu człowieczy, czy ożyją te kości? Odpowiedziałem: Panie Boże, Ty to wiesz.
 
I rzekł do mnie: Prorokuj nad tymi kośćmi i powiedz do nich: Wyschłe kości, słuchajcie słowa Pana! Tak mówi Pan Bóg: Oto Ja wam daję ducha po to, abyście się stały żywe. Chcę was otoczyć ścięgnami i sprawić, byście obrosły ciałem, i przybrać was w skórę, i dać wam ducha po to, abyście ożyły i poznały, że Ja jestem Pan.
 
I prorokowałem, jak mi było polecone, a gdym prorokował, oto powstał szum i trzask, i kości jedna po drugiej zbliżyły się do siebie. I patrzyłem, a oto powróciły ścięgna i wyrosło ciało, a skóra pokryła je z wierzchu, ale jeszcze nie było w nich ducha. I powiedział On do mnie: Prorokuj do ducha, prorokuj, o synu człowieczy, i mów do ducha: Tak powiada Pan Bóg: Z czterech wiatrów przybądź duchu, i powiej po tych pobitych, aby ożyli. Wtedy prorokowałem tak, jak mi nakazał, i duch wstąpił w nich, a ożyli i stanęli na nogach – wojsko bardzo, bardzo wielkie”
 
Dramatyczna historia! Dramatycznie opowiedziana! Lecz co to wszystko oznacza?
 
Jak rzekłby Ezechiel, “Słuchajmy słowa Pana.”
 
“Synu człowieczy, kości te to cały dom Izraela. Oto mówią oni: Wyschły kości nasze, zginęła nadzieja nasza, jesteśmy całkiem odcięci. Dlatego prorokuj i mów do nich: Tak mówi Pan Bóg: Oto otwieram wasze groby i wydobywam was z grobów, ludu mój, i wiodę was do kraju Izraela, i poznacie, że Ja jestem Pan, gdy wasze groby otworzę i z grobów was wydobędę, ludu mój. Udzielę wam mego ducha po to, byście ożyli, i powiodę was do kraju waszego, i poznacie, że Ja, Pan, to powiedziałem i wykonam – wyrocznia Pana Boga”.
 
Od czasu podwójnego zniszczenia Jeruzalemu przez potężne armie rzymskich generałów Tytusa i Hadriana, naród żydowski wszedł w długi okres rozproszenia, diaspory, a ich narodowe nadzieje, jak kości w starożytnych grobach głęboko w dolinie Cedronu, stały się martwe.
 
Oni byli suchymi kośćmi. Kośćmi z nikłą nadzieją na ożywienie ich kiedykolwiek.
 
Oni byli kośćmi rozrzuconymi. Ludem rozproszonym do każdego niemal kraju na świecie z wspólną wiarą jako ich jedyna więź.
Oni stali się kośćmi "całkiem odciętymi".
 
Jak prorok Ozeasz pisze, "bez króla, bez książęcia, bez ofiary, bez obrazu, bez efodu i terafim"
 
 
Czy te kości mogą ożyć?
 
 
Jest to trudne pytanie!
 
Jest to poważne pytanie!
 
Jest to pytanie, które warto postawić!
 
Na to pytanie historia odpowiada, "Nie!"
 
 
Babilon nigdy więcej nie powstał!
 
Nie została przywrócona Fenicja!
 
Ani Tyr, ani Elam, ani Filistea.
 
 
Czy te kości mogą ożyć?
 
 
Polityka odpowiada, "Nie!"
 
 
Nie, po tym, gdy zabroniono im całkowicie zamieszkiwania w ich starożytnej ojczyźnie!
 
Nie, po tym, gdy odmówiono im dostępu do ich religijnych świątyń!
 
Nie, po rozproszeniu ich tak szeroko po całym świecie!
 
 
Odpowiedź strategów wojskowych, "Nigdy te kości nie ożyją! Nie, po tym, gdy ich militarna potęga została tak kompletnie rozbita! Nie, po tym, gdy odmawiano im odpowiedzialnych stanowisk w krajach ich rozproszenia! Nie, po tym, gdy zostali tak napietnowani w tych nielicznych krajach, które udzieliły im schronienia!"
 
 
Ale Biblia odpowiada "Tak!"
 
 
"Te kości będą żyły!"
 
Obecne wydarzenia odbiją gromkim echem: "Tak!"
 
Jako cud dwudziestego wieku naród Izraela odrodził się – odrodził się w swojej starożytnej ojczyźnie; odrodził się na przekór ogromnym przeciwnościom; odrodził się wśród opozycji daleko przeważającej go liczebnie.
 
Odrodził się i prosperuje!
 
 
Czy te kości mogą ożyć?
 
 
Od ponad wieku historia Bliskiego Wschodu zmierza pewnymi krokami ku spełnieniu tego proroctwa Ezechiela.
 
W roku1878, po trwającym tysiąc siedemset czterdzieści trzy lata zakazie, Izraelitom wydano pozwolenie na posiadanie własności w starożytnej ziemi ich przodków .
 
W roku 1878, założyli oni natychmiast swe pierwsze osiedle, Petach Tikwa. Rozpoczął się ich powrót.
 
W roku 1897, Teodor Herzl opublikował ogólnoświatowe wezwanie do zorganizowania ruchu syjonistycznego.
 
W roku 1917, Jej Majestatyczność rząd Wielkiej Brytanii poparł żydowskie państwo w słynnej Deklaracji Balfoura,.
 
Od 1936 do 1945 roku ponad sześć milionów Żydów zostało zabitych w nazistowskim holokauście.
 
W roku 1948, w wyniku podziału dokonanego przez Narody Zjednoczone, Izrael stał się suwerennym narodem.
 
Wtedy to, gdy natychmiast rzuciły mu wyzwanie przytłaczające siły arabskie, zwycięstwo Izraelczyków zatwierdziło ich deklarację państwowości.
 
W roku 1956, inwazja pod przywództwem egipskiego generała Nasser została twardo odparta.
 
W roku 1967, wojna sześciodniowa Izraela przeciw innym arabskiej koalicji rozszerzyła granice nowego państwa a Jeruzalem zostało zjednoczone i znalazło się ponownie pod żydowską kontrolą.
 
W 1973 roku, w przededniu najświętszego żydowskiego dnia Yom Kippur, trzeci atak arabski został odparty raz jeszcze.
 
W 1989 kraje rozpadającego się Związku Radzieckiego pozwoliły powrócić do Izraela tym Żydom, którym wcześniej tego prawa odmawiano.
 
W latach 1991 i 1992, powtarzające się ataki przywódcy Iraku, Saddama Hussaina z użyciem rakiet Scud nie zdołały usunąć Izraelczyków.
 
Suche kości wracają do życia. Rozrzucone kości stanęły się kośćmi ponownie zebranymi. Nagie kości obrosły ścięgnami i ciałem. Pokryte już kości zostały powleczone skórą.
 
 
Ale czy te kości mogą ożyć?
 
 
Jakie jest znaczenie tego wszystkiego?
 
W proroctwie Ezechiela zmartwychwstanie suchych kości jest procesem czterech kroków:
 
Pierwszy: gromki hałas i potrząsanie połączyło kości razem.
 
Drugi: zgromadzone kości porosły ścięgnami i ciałem.
 
Trzeci: skóra pokryła kości i,
 
Czwarty: po upływie pewnego czasu, w kości weszło ożywcze tchnienie i one ożyły.
 
Rozpatrzmy te kroki, jeden po drugim, aby zobaczyć jak one postępowały.
 
"A gdym prorokował, oto powstał szum i trzask, i kości jedna po drugiej zbliżyły się do siebie".
 
 
✽   Z Rosji
 
✽   Z Niemiec
 
✽   Z Syrii
 
✽   Ze Stanów Zjednoczonych
 
✽   Z Anglii
 
✽   Z Południowej Ameryki
 
✽   Z Jemenu
 
✽   Z Indii
 
✽   Z Etiopii
 
✽   Z Chin i Japonii
 
✽   Z całego świata.
 
 
Izrael – lud historii – obecnie, lud spełniającego się cudu! Suche kości, strząsające kurz dwudziestu wieków. Gromadzące się ponownie do Izraela z każdego zakątka ziemi. Wracające statkiem, samolotem a nawet pieszo. Wracające do ich starożytnej ojczyzny wciąż rosnącym strumieniem, jak łosoś do jego miejsc składania ikry. Lud Izraela, niczym opiłki żelaza przyciągane przez magnes wrócił do swej rodzinnej ziemi! W jednej fali imigracyjnej po drugiej.
 
 
✽   Kuszony obietnicami syjonizmu.
 
✽   Przyciągnięty przez finansowe inwestycje Hirschów i Rothschildów.
 
✽   Pędzony przez pogromy nieprzyjaznych im narodów.
 
✽   Tropiony przez prześladowania nazizmu i Holokaust.
 
✽   Nie było żadnego miejsca jak dom. A domem był Izrael!
 
 
"Następnym rokiem w Jeruzalem" stał się TEN ROK W JERUZALEM!
 
Chociaż jednak zdołałeś zebrać kości z całego świata, wszystko co w rzeczywistości masz jest stosem martwych kości!
 
Ale był to dopiero pierwszy krok w spełnieniu proroctwa Ezechiela. Ścięgna, ciało, skóra i życie miały pojawić się w następnej kolejności.
 
Ezechiel kontynuuje: "I patrzyłem, a oto powróciły ścięgna i wyrosło ciało".
 
I tak to było, nawet w tamtych dniach, kiedy dom narodowy był tylko mglistą nadzieją, infrastruktura zaczęła się rozwijać.
 
Przy zachęcie Chaima Weissmana założony został Uniwersytet Hebrajski. Hagana, Mossad i Irgun formowały militarne muskuły. Dla zapewnienia usług medycznych rozwinął się ośrodek Hadassa. Ben Jehuda wskrzesił martwy język hebrajski. Na wygnaniu zaczął funkcjonować gabinet cieni z tak wybitnymi osobowościami dyplomacji jak Dawid Ben-Gurion, Chaim Weissman, Lewi Eszkol i Golda Meir.
 
 
Pojawiły się kości i ścięgna
 
 
Ale nadal byli oni tylko tym, czym byli – rządem w wygnaniu. Nie pojawiła się jeszcze skóra, która by nadawała im wygląd narodu.
 
 
A skóra pokryła je z wierzchu
 
 
Gdy zakończenie II Wojny Światowej wystawiło na widok publiczny okrucieństwa Holokaustu, w Organizacji Narodów Zjednoczonych wytworzył się klimat dla dokonania podziału Palestyny i utorowania drogi do powstania państwa żydowskiego.
 
29 listopada 1947 roku uszy Żydów przywarły do radioodbiorników gdy w ONZ odbywało się liczenie głosów.
 
Kilka miesięcy później, 14 maja 1948 roku, w Jeruzalemie, Dawid Ben-Gurion uwieńczył rezultaty głosowania w ONZ ogłoszeniem nowego państwa... państwa Izrael, odrodzonego z kurzu śmietnika historii.
 
Natychmiastowe uznanie przez mocarstwa światowe, poczynając od prezydenta Stanów Zjednoczonych Harry Trumana, uczyniło ten akt proklamacji prawowitym.
 
Jak przy każdych nowych narodzinach nie obyło się bez bólów porodowych. W ciągu godzin zaledwie nastąpił atak arabskiej koalicji zmierzający do zepchnięcia nowego państwa do morza. Jordania, Irak i Arabia Saudyjska ze wschodu; Libanu i Syria z północy; Egipt z południa. Na zachodzie, od strony morza, blokowany przez nieprzyjacielskie floty śródziemnomorskie. Przewyższany liczebnie, otoczony, ustępujący siłą ognia, Izrael walczył rozpaczliwie odpierając ataki.
 
Odparli ataki i, wbrew wszelkim przeciwnościom, zwyciężyli!
 
 
Kości miały skórę!
 
Izrael był narodem!
 
 
"Ale jeszcze nie było w nich ducha".
 
Być żywym w oczach otaczających ich narodów było jedną rzeczą, a być żywym w oczach Boga, było rzeczą drugą!
 
W prorokowaniu Ezechiela był pewien upływ czasu między zgromadzeniem się kości, pokryciem ich ścięgnami, ciałem i na końcu skórą, a otrzymaniem tchnienia życia. Zauważmy ten ostatni krok: "Prorokuj do ducha, prorokuj, o synu człowieczy, i mów do ducha: Tak powiada Pan Bóg: Z czterech wiatrów przybądź duchu, i powiej po tych pobitych, aby ożyli".
 
To tak, jak z Adamem w ogrodzie Eden, "Ukształtował Pan Bóg człowieka z prochu ziemi i tchnął w nozdrza jego dech życia. Wtedy stał się człowiek istotą żywą".
 
W tym proroctwie, oddech, czyli życie miało przyjść od wiatru. Zarówno w całej Biblii, jak i w powszechnym użyciu, wiatr oznacza trudności i ucisk.
 
"Wiatry wojny", "wiatry zamieszania", "wiatry konfliktu" powodują, że ludzie stają się niespokojni jak fale morskie pędzone przez wiatr.
 
Duch ożywiający kości nie miał przyjść jednak od pojedynczego wiatru lecz specjalnie od "czterech wiatrów".
 
O tych samych "czterech wiatrach" czytamy w księdze Objawienia, w opisie przyszłej kulminacyjnej dziejowej walki:
 
"Ujrzałem czterech aniołów, stojących na czterech węgłach ziemi, trzymających cztery wiatry ziemi, aby nie wiał wiatr na ziemię, ani na morze, ani na żadne drzewo".
 
Te "cztery wiatry ziemi", faktycznie trąba powietrzna anarchii, wyobrażają okres ucisku, który w szczególny sposób dotyczy nowo narodzony naród Izraela.
 
Walka ta opisywana jest z wielką proroczą szczegółowością w rozdziałach 38. i 39. księgi Ezechiela. Ponieważ czas nie pozwala na szerokie ich omawianie nadmienimy jedynie, że opisują one inwazję Izraela przez koalicję narodów "z północy" w czasie, gdy Izrael mieszka "w pokoju i bezpieczeństwie".
 
Równoległa relacja w proroctwie Zachariasza informuje nas, że Jeruzalem będzie zaatakowane i "miasto zostanie zdobyte". Jednakże porażka będzie tymczasowa, ponieważ, "Potem wyruszy Pan i będzie walczył z tymi narodami, jak zwykł walczyć w dniu bitwy".
 
W wielu miejscach w Biblii, Pan Bóg podaje przyczyny tej końcowej walki:
 
Zauważmy o czym prorokuje Ezechiel i Zachariasz:
 
"Wyłączę spośród was opornych i tych, którzy się zbuntowali przeciwko Mnie" (Ezech. 20:38).
 
"Wtedy usunę spośród ciebie twoich pyszałków i nie będziesz się już chełpić na mojej świętej górze. I pozostawię pośród ciebie lud pokorny i ubogi; to oni ufać będą imieniu Pana. Resztka Izraela nie będzie się dopuszczała bezprawia, nie będzie mówiła kłamstwa i w ich ustach nie znajdzie się język zdradliwy. Zaiste, będą się paść i odpoczywać, a nikt nie będzie ich straszył" (Sof. 3:11-13).
 
Wtedy "poznają, że Ja jestem Pan. I ujawnię moje święte imię wśród mojego ludu izraelskiego; i już nie dopuszczę, aby moje święte imię było bezczeszczone, aby poznały ludy, że Ja jestem Pan, Święty w Izraelu" (Ezech. 39:6,7).
 
Po bohaterskiej próbie uratowania się przy pomocy własnej potęgi militarnej, Izrael nauczy się swojej końcowej lekcji, że jedynie Bóg może ostatecznie oswobodzić ich i zbawić.
 
Dobrze podsumowuje to prorok Zachariasz:
 
"Nie dzięki mocy ani dzięki sile, lecz dzięki mojemu Duchowi to się stanie – mówi Pan Zastępów".
 
To właśnie wtedy, gdy poznają słabość swojej mocy, gdy poznają siłę ich Boga, gdy będą szukać i znajdą ich Mesjasza, gdy odnowi się ich wiara w Słowo Boże, to ożywiające tchnienie na nich przyjdzie.
 
 
To tchnienie będzie Duchem Pana:
 
 
"Na dom Dawida i na mieszkańców Jeruzalemu wyleję ducha łaski i błagania. Wtedy spojrzą na mnie, na tego, którego przebili, i będą go opłakiwać, jak opłakuje się jedynaka, i będą gorzko biadać nad nim, jak gorzko biadają nad pierworodnym".
 
Oddychając, oni będą żyli! Żyjąc zaś sami, będą uczyć innych, jak żyć:
 
"Będzie resztka Jakuba wśród wielu ludów jak rosa, która pochodzi od Pana, jak obfite deszcze na zieleń, która nie czeka na ludzi ani nie pokłada nadziei w synach ludzkich" (Mich. 5:6,7).
 
"Stanie się na końcu czasów, że góra świątyni Pańskiej stanie mocno na wierzchu gór i wystrzeli ponad pagórki. Wszystkie narody do niej popłyną, mnogie ludy pójdą i rzekną: Chodźcie, wstąpmy na Górę Pańską do świątyni Boga Jakubowego! Niech nas nauczy dróg swoich, byśmy kroczyli Jego ścieżkami. Bo prawo wyjdzie z Syjonu i słowo Pańskie – z Jeruzalemu" (Izaj. 2:2,3).
 
"W owych dniach dziesięciu mężów ze wszystkich narodów i języków uchwyci się skraju płaszcza człowieka z Judy, mówiąc: Chcemy iść z wami, albowiem zrozumieliśmy, że z wami jest Bóg" (Zach. 8:23).
 
Tak więc mamy obietnicę Bożą, że te kości znowu będą żyły!
 
 
Lecz to będzie jedynie początek!
 
 
Ponieważ rozumiemy, że "kości, które ożyły" są ilustracją zmartwychwstania umarłych.
Kiedy bowiem suche kości Izraela otrzymają ducha i ożyją, wtedy również będą żyły kości Abrahama, Sary i Rebeki.
 
 
✽    Wtedy ożyją również kości starożytnych Żydów;
 
✽    Wtedy ożyją również kości Muzułmanów pogrzebane w pobliżu złotej bramy;

✽    Wtedy ożyją również kości chrześcijan pogrzebane głęboko w dolinie Cedronu;
 
✽    Wtedy ożyją również kości w schludnych rzędach grobów na Makowych Polach Flandrii;
 
✽    Wtedy ożyją również kości wszystkich, którzy kiedykolwiek umarli.
 
 
Ale kiedy to będzie?
 
 
Kości Izraela zostały zgromadzone!
 
One już mają ścięgna i ciało!
 
Kości już mają skórę!
 
Jesteśmy tuż przed spełnieniem czwartej fazy proroctwa: otrzymania przez Izrael ożywiającego tchnienia. Jednakowoż nie tylko Izrael lecz wszyscy ludzie otrzymają życie.
 
Ponieważ to wprowadzi największe wydarzenie w całej ludzkiej historii – Królestwo Boże!
 
Królestwo, o którym ludzie marzyli.
 
Królestwo, na które ludzie czekali.
 
Królestwo, o które chrześcijanie modlili się: "Przyjdź Królestwo twoje, bądź wola twoja, jak w niebie, tak i na ziemi".
 
A jakim to królestwo będzie:
 
"Wtedy otworzą się oczy ślepych, otworzą się też uszy głuchych. Wtedy chromy będzie skakał jak jeleń i radośnie odezwie się język niemych, gdyż wody wytrysną na pustyni i potoki na stepie", gdyż "wrócą odkupieni na Syjon z radosnym śpiewem. Wieczna radość owionie ich głowę, dostąpią wesela i radości, a troska i wzdychanie znikną".
 
 
Cóż za Obietnica!
 
 
Kości Izraela i wszystkich, którzy kiedykolwiek żyli staną się żywymi kośćmi, z ciałem i krwią – kośćmi z tchnieniem życia, żywymi od nowa!
Tak, wszyscy,
 
 
✽    Żydzi
 
✽    Arabowie
 
✽    chrześcijanie
 
✽    poganie
 
✽    i ateiści.
 
✽    Wszyscy ludzie wyjdą z grobów.
 
 
Nieprawdopodobne? Zbyt piękne by było prawdziwe? Nie!
 
Nasza wiara jest wielce wzmocniona, kiedy uświadamiamy sobie, że rozproszenie Izraela pomiędzy narodami i ich stopniowy powrót do łaski jest bezpośrednim spełnieniem proroctwa danego tysiące lat wcześniej.
 
W ten sposób MOŻEMY być więc upewnieni, że Boska obietnica dla wszystkich, którzy kiedykolwiek żyli również zostanie wypełniona.
 
 
Radujmy się!
 
 
Radujmy się z tego, że życie wchodzi w "suche kości" Izraela! Ponieważ oznacza to, że niebawem życie powróci do wszystkich umarłych – bez względu na ich kolor skóry, bez względu na ich wyznanie wiary i bez względu na ich narodowość.
 
Powrót Izraela jest zwiastunem Królestwa Bożego tak pewnym, jak drozd jest zwiastunem wiosny.
 
Artykuł z biblioteki Studentów Biblijnych w USA
 
 
✽ ✽ ✽
 
 
Jedno z końcowych pytań tego znamiennego artykułu, radosnego w swej wymowie zarówno dla Żydów, jak i całego świata, brzmi: "Ale kiedy to będzie?"
 
Świat w ogólności zraził się do wszelkich proroctw czasowych, co nietrudno zrozumieć patrząc na karty historii. Jednak początek siódmego tysiąclecia okazał się być czymś całkowicie wyjątkowym w porównaniu z przeszłością. Promienie światła z Wysokości wydobyły z mroku i oświetliły całą wspaniałość Bożego Planu z Jego "czasami i chwilami". Precyzja, symetria i akuratność zależności czasowych była tak uderzająca, że natchnęła ona Studentów Biblijnych wielką odwagą i pragnieniem, aby wszystkie poznane proroctwa, łącznie z konkretnymi datami ogłosić światu. Wieść była radosna – Królestwo Boże na ziemi jest w zasięgu ręki. Co najważniejsze, proroctwa zaczęły potwierdzać wydarzenia, a to jeszcze bardziej utwierdziło lud Boży w przekonaniu, że drugie niewidzialne przyjście Jezusa Chrystusa stało się faktem. Naród żydowski, jako wspomniane wyżej "suche kości", usłyszał, że czas Boskiej niełaski względem nich minął w 1878 roku. Został on również zachęcony proroctwem, że w roku 1914 dobiega końca okres tzw. Czasów Pogan, a to otworzy przed nimi wszelkie możliwości powrotu do utraconej państwowości. Nie bez przyczyny przywódca ruchu Studentów Biblijnych w USA, Charles Taze Russell, nazwany został z czasem przez Żydów wczesnym chrześcijańskim Syjonistą. Teodor Herzl i inni pojawili się w późniejszym czasie.
 
Ogłoszony przed rokiem 1914 cykl upadku starego świata w wojnie, rewolucji i anarchii, zaznaczył się precyzyjnie wybuchem wojny, która została nazwana I wojną światową. Nie przerodziła się ona jednak w ciągu roku, jak oczekiwano, w rewolucję i anarchię. Zaufanie do proroctw czasowych zaczęło stopniowo słabnąć. Wielu jej dotychczasowych zwolenników onieśmieliło ustawiczne szyderstwo środowisk świeckich i religijnych nieprzyjaźnie ustosunkowanego do ruchu Studentów Biblijnych.
 
Z tego proroczego omdlenia poderwało jednak część badaczy Biblii zrozumienie księgi Objawienia, jakie dokonało się w Polsce w latach 1967-1981. Przez równoległości z życia Abrahama rozpoznany został krytyczny czas rozwiązania czterech wiatrów ziemi (1977); proces dostatecznie wyjaśniony w załączonym artykule. Od tego momentu świat zaczął być wciągany w wir anarchistyczny, który w najbliższym czasie kompletnie wywróci całą chrześcijańską cywilizację. Równoległości z życia Abrahama nie sięgają poza rok 2015, zatem w tym właśnie czasie należy oczekiwać kulminacji wydarzeń dotyczących Izraela i całego świata. Temu, kto nie prześledził cudownej zgodności proroctw ze sposobem i czasem ich wypełnienia podczas minionych stu lat, trudno jest z pewnością przyjąć tak kategorycznie pod względem czasu zdefiniowaną przyszłość. Jednak wszyscy ci, którzy ujrzeli, że ostatnia pieczęć Objawienia została złamana, oni uznali również za wiążącą obietnicę samego Pana, który podał termin końca i przysiągł, że odwłoki nie będzie (Obj. 10:1-7).

Przy tym ogólnym powątpiewaniu w akuratność chronologii biblijnej trudno przypuścić, aby również przedstawiciele narodu wybranego przykładali do niej jakąkolwiek wagę. Tym bardziej, że prawie dwa tysiące lat odrzucenia zdezorientowało ich zupełnie w kwestii proroctw i czasu. Z tym większą więc siłą przemówi do nich siła Boskiego proroctwa, gdy potwierdzą je czas i wydarzenia. 
Dodał: Andrzej
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Izrael (2)
OD ABRAHAMA DO CHRYSTUSA   W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu ...dalej
Plagi egipskie (06) - Dziewiąta i dziesiąta
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Izrael. Czy Żydzi są nadal narodem wybranym? (1)
"Tylko was poznałem [w sensie wybrania] ze wszystkich rodzajów ziemi". (Amos 3:2) Dla wielu powyższe oświadczenie Pisma ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball