TrzyBiada.pl
15
PAŹ
0
22
Czytaj
Etykieta: xx

    Spojrzenie na obecny stan Domu Wiary   Co się stało z pięknym ruchem Badaczy Pisma Świętego? Dlaczego nie przypomina dziś zwycięzców spod Jerycha a raczej pokonanych pod Haj? Tak jak tamci cofa się i stopniowo zamiera. To co było jego siłą i ozdobą jeszcze 50 lat temu, dziś staje się dla wielu niepotrzebnym balastem i powodem do drwin. Wszystko zaczęło się od odrzucenia nauki o Drugiej Obecności i podważenia rangi chronologii jako narzędzia potrzebnego do zrozumienia czasów ostatecznych. Odrzucono tym samym nauczanie brata Russella zawarte w 2 i 3 tomie jego Wykładów Pisma Świętego. Stopniowo „reformatorzy” ruchu Badaczy zaczęli kwestionować naukę zawartą w Cieniach Przybytku, później zrozumienie Nowego Przymierza, Wielkiego Grona i liczby 144000 członków Kościoła. Całkowicie odrzucono fundamentalną naukę o udziale Kościoła w ofierze za grzech a ostatnio coraz częściej słyszy się o zaprzeczaniu, że Królestwo Boże na ziemi będzie czasem Restytucji – naprawienia wszechrzeczy. Coraz więcej głosów podnosi się za zrozumieniem, że nasz Pan powróci na ziemię jako istota widzialna i że „wszelkie ciało” ujrzy go literalnym wzrokiem. Nie zamierzamy przytaczać wszystkich zarzutów, ciągle ich przybywa i skierowane są przeciwko doktrynom, które legły u podstaw całego ruchu oraz nadały mu proroczy charakter. Salomon w swoich Przypowieściach (29:18) wyraził ponadczasową prawdę, że ...czytaj dalej

15
PAŹ
0
27
Czytaj
Etykieta: xx

„A to wszystko na tamtych przyszło dla przykładu i jest napisane ku przestrodze dla nas, którzy znaleźliśmy się u kresu wieków ( 1 Kor. 10:11). Historia, nad którą pragniemy się zastanowić, wydarzyła się zaraz po tym jak runęły mury Jerycha, twierdzy, którą napotkali Izraelici po przekroczeniu Jordanu. Pan Bóg dał im spektakularne zwycięstwo, w którym nie zginął żaden z wojowników a wśród mieszkańców Chanaanu zasiał strach przed nadciągającymi siłami Narodu Wybranego. Wydawało się, że droga w głąb Ziemi Obiecanej stoi otworem i zajęcie jej jest tylko kwestią czasu. Kolejną przeszkodą, która stała na ich drodze była maleńka, w porównaniu z Jerychem, twierdza Haj. Wywiadowcy wysłani przez Jozuego przynieśli dobre wieści. Nie było potrzeby angażowania wszystkich sił Izraela, mały oddział żołnierzy powinien bez trudu zdobyć miasto. Tak też uczyniono i na Haj „wyruszyło z ludu około trzech tysięcy mężów”. Tymczasem wydarzenia potoczyły się zupełnie inaczej niż się spodziewano. Waleczni obrońcy wypadli z miasta i od razu zabili 36 izraelskich żołnierzy. Resztę, która rzuciła się do ucieczki ostatecznie rozgromiono nieopodal pobliskich kamieniołomów. „Stopniało przeto serce ludu i stało się jak woda” (Joz.7:5). Jozue i cała starszyzna przeleżeli przed Przybytkiem, twarzą do ziemi, aż do wieczora. Nie wiedzieli co się stało, że po tak ...czytaj dalej

12
PAŹ
0
26
Czytaj
Etykieta: Izrael

IV Tom Wykładów Pisma Świętego - wydany w 1897 Wykład XI (Rysunki dodane)     Wielka armia Pana   W poprzednich rozdziałach odnotowaliśmy dzieło przygotowania do konfliktu tego złego dnia – organizowania, wyposażania i musztrowania ogromnych armii, budowania wielkich flot, wynajdywania nowych i zdumiewających machin wojennych, wytwarzania nowych i potężnych materiałów wybuchowych oraz wyczerpywania w każdym kraju narodowych zasobów na cele wojskowego wyposażenia. Odnotowaliśmy również pomruk rozgniewanych narodów, jak wszystkie one stoją uzbrojone po zęby i groźnie na siebie patrzą. Patrząc na te miliony uzbrojonych i zdyscyplinowanych żołnierzy, pytamy: Które z tych wszystkich potężnych zastępów stanowią wojsko, na które prorocy wskazują jako na wielką armię Pana? Czy te prorocze wzmianki mogą odnosić do któregokolwiek z tych zastępów? A jeżeli tak, to w jakim sensie moglibyśmy w którymś z nich widzieć armię Pana, skoro żaden nie działa pod wpływem Jego ducha? Albo też, czy wzmianki te mogą odnosić się do ludu Bożego, żołnierzy krzyża, których broń opisana przez apostoła Pawła nie jest cielesna, chociaż mocna do burzenia twierdz warownych? (2 Kor. 10:3-5). Czy może tak być, że "miecz ducha, którym jest Słowo Boże" (Efez. 6:17), w rękach ludu Bożego, napełnionego Jego duchem, dokona wielkiego dzieła zupełnego obalenia królestw tego świata i oddania ich Chrystusowi w wieczne posiadanie? Chcielibyśmy, żeby tak ...czytaj dalej

12
PAŹ
0
34
Czytaj
Etykieta: xx

IV Tom Wykładów Pisma Świętego - rok wydania 1897 Wykład XI  (Ilustracje dodane)     WALKA ARMAGEDDONU     "Bo oto od miasta, które jest nazwane moim imieniem ["Chrześcijaństwo" – "Babilon"] zaczynam zsyłać nieszczęście, (...) oto Ja przyzywam miecz na wszystkich mieszkańców ziemi – mówi Pan Zastępów (...) Pan zagrzmi z wysokości i ze swojej świętej siedziby wyda swój głos; potężnie zagrzmi nad swoim [niminalnym] mieszkaniem [chrześcijaństwo], wzniesie okrzyk jak tłoczący winogrona przeciwko wszystkim mieszkańcom tej ziemi. I rozejdzie się wrzawa aż do krańców ziemi, gdyż Pan ma spór z narodami, On sądzi wszelkie ciało; bezbożnych podda pod miecz – mówi Pan. Tak mówi Pan Zastępów: Oto nieszczęście idzie od narodu do narodu i groźna burza zrywa się od krańców ziemi. Zabitych przez Pana będzie w owym dniu od krańca ziemi po kraniec; nie będzie się ich opłakiwać ani zbierać, ani grzebać, będą jako gnój na roli" (Jer. 25:29-38). Konflikt owego Dnia Pomsty będzie tak złożony i szczególny, że żaden symbol nie mógłby go opisać. Dlatego też w Piśmie Świętym użytych jest wiele silnych symboli, takich jak bitwa, trzęsienie ziemi, ogień, burza, nawałnica i powódź. Jest to "Wojna Wielkiego Dnia Boga Wszechmogącego", kiedy to zbierze On narody i zgromadzi królestwa, aby wylać na nie swoje oburzenie, a nawet wszystek swój popędliwy gniew; ...czytaj dalej

10
PAŹ
0
30
Czytaj
Etykieta: xx

Przez dlugi czas stanowiło zagadkę, kim jest Gog, tajemniczy łupieżca z północy, który w ostatnich dniach Wieku Ewangelii napadnie na Izraela w towarzystwie Persów, Kuszytów i innych wrogich mu państw. Ostatnia orientacja chronologicza, postawiła tę kwestię jasno, zarówno pod względem identyfikacji Goga, jak i czasu jego inwazji. Przyszła tu również z pomocą numerologia biblijna, którą Pismo Święte wskazało niedwuznacznie, jako metodę daną od Boga, pomocną do zrozumienia wydarzeń czasów ostatecznych. Zachęta do skorzystania z tej metody brzmi: "Tu jest potrzebna mądrość. Kto ma rozum, niech przeliczy liczbę bestii: liczba to bowiem człowieka. A liczba jego sześćset sześćdziesiąt sześć" (Obj. 13:18). Zauważenie przez protestantów liczby 666 w napisie na tiarze papieskiej, "VICARIVS FILLI DEI" (Namiestnik Syna Bożego), nie wyczerpywało znamion obiecanej mądrości, zwłaszcza, że jej użycie należy do odległej przeszłości. Metoda ta miała być przecież pomocna głównie w czasach ostatecznych, czyli dzisiejszych, gdy jak zauważyliśmy, na widowni dziejowej ukazała się biblijna bestia, czyli sojusz tronu władzy świeckiej i ołtarza kościoła rzymskiego w ostatecznej postaci. W wydarzeniu tym brały udział różne osobistości i systemy, towarzyszyły różne okoliczności. Pan Bóg, który zna koniec na początku, kazał to wszystko zawczasu opisać, wprost lub za pomocą proroctw lub pokazał w obrazowych historiach. Na koniec zaś ...czytaj dalej

24
WRZ
0
81
Czytaj
Etykieta: xx

Coraz bardziej burzliwy bieg wydarzeń, rewolucyjne przemiany w sferze politycznej, społecznej i gospodarczej, rosnąca niedola milionowych rzesz ludzkich, czy wreszcie gwałtowne anomalie w naturze, to wszystko przejmuje społeczeństwa coraz większą grozą. Tylko ci, którzy wierzą w Boga i słowa Jego księgi, Pisma Świętego, patrzą ze spokojem na wzmagający się wir ucisku wielkiego, świadomi tego, że "w wichrze i burzy jest droga Pańska" (Nah. 1:3). Co to jest za droga? Dokąd ona prowadzi? Na drogę wichru i burzy, czyli rewolucji i burzy ucisku, wstąpił nasz Pan z początkiem siódmego tysiąca lat, aby na końcu tej drogi spotkać się z ludzkością. Nie po to spotkać, aby ją unicestwić lub posłać na wieczne męki, lecz po to, aby wszystkich potomków Adama, poddanych skutkom jego upadku w grzech, przywrócić do utraconego stanu pokoju, szczęścia i życia wiecznego na ziemi. W zasadzie droga wiodąca do zbawienia ludzkości rozpoczęła się dwa tysiąclecia temu, gdy nasz Pan wypowiedział zagadkowe słowa: "Oto wypędzam demony i uzdrawiam dziś i jutro, a trzeciego dnia zakończę" (Łuk. 13:32). Bez przyjęcia chronologii biblijnej, która dowodzi, że do roku 1874 naszej ery upłynęło sześć tysięcy lat od upadku Adama, słowa naszego Pana byłyby całkowicie niezrozumiałe. Gdy jednak uwzględnimy metody Biblii obliczania czasu oraz zawartą w ...czytaj dalej

30
SIE
0
72
Czytaj
Etykieta: xx

IV Tom Wykładów Pisma Świętego (1897)   Wykład X (wybrane fragmenty)   PROPONOWANE LEKARSTWA – SPOŁECZNE I FINANSOWE   "Staraliśmy się Babilon uzdrowić, lecz nie dał się wyleczyć. Porzućmy go! Niech każdy idzie do swojej ziemi! Albowiem sąd nad nim dosięga nieba" (Jer. 51:9).     Wzdychającemu stworzeniu, w jego obecnym stanie, niewątpliwie poważnym, zalecane są różne środki, jako "uniwersalne lekarstwa" mające mu przynieść ulgę. Wszyscy ci, którzy współczują z cierpiącym organizmem społecznym, muszą także sympatyzować z wysiłkami różnych lekarzy, którym, po postawieniu diagnozy, osobiście zależy, aby pacjent wypróbował przepisane przez nich leki. Próby wynalezienia kuracji i zastosowania jej są z pewnością godne pochwały i cieszą się uznaniem wszystkich życzliwych ludzi. Niemniej jednak trzeźwy osąd, oświecony Słowem Bożym, mówi nam, że żadne z proponowanych lekarstw nie wyleczy choroby. Rzeczą konieczną będzie obecność i usługi Wielkiego Lekarza wraz z Jego środkami zaradczymi – lekarstwami, szynami, bandażami, gorsetami i lancetami. Bez skutecznego i wytrwałego ich użycia nic nie jest w stanie spowodować wyleczenia z choroby ludzkiej deprawacji i samolubstwa. Przebadajmy pokrótce recepty innych lekarzy, abyśmy mogli zauważyć, że chociaż niektóre z nich zbliżają się do mądrości Bożej, to jednak wciąż są od niej bardzo odległe. Uczynimy to, nie w imię kontrowersji, lecz po to, aby wszyscy mogli wyraźniej widzieć jeden, jedyny kierunek, z ...czytaj dalej

30
SIE
0
96
Czytaj
Etykieta: xx

DWA SPOJRZENIA NA BABILON   IV tom Wykładów Pisma Świętego pt. "Walka Armageddonu" zajmuje się głównie tematyką odstępczego chrześcijaństwa. Jego autor, C.T. Russell, przedstawia jego systemy, jako główną przeszkodę stojącą na drodze do ustanowienia Królestwa Bożego na ziemi. Na podstawie Pisma Świętego autor dowodzi, że chrześcijaństwo z imienia jest biblijnym Babilonem. Zdemaskował fałszywość jego uroszczeń, błędy i zepsucie moralne. Podkreślił rosnące przekonanie oświeconych ludzi, że takie chrześcijaństwo, jakie świat obecnie widzi, powinno ponieść karę za swe niegodziwości. Wskazał na rozgniewane masy ludzkie jako wykonawcę tej kary. Końcowa część IV tomu wprowadza w szczęśliwą epokę Królestwa Bożego, ustanowionego zaraz po tym, gdy cała budowla "chrześcijańskiego" Babilonu zostanie obrócona w gruzy. Po wstępie "Dwa spojrzenia na Babilon" umieszczono Wykład II ze wspomnianego tomu. W czasie pisania IV tomu (1897) autor przewidywał wypełnienie proroctw o upadku Babilonu nie dalej jak w 1914/1915 roku. Upadek wtedy nie nastąpił, chociaż głębsze umysły musiał zastanowić fakt, że w tymże roku, przepowiedzianym kilkadziesiąt lat wcześniej jako koniec Czasów Pogan, wybuchła wielka wojna nazwana światową. Od tamtej znamiennej daty upłynęło jednak całe stulecie i chociaż ówczesne tłumaczenia autora zdumiewająco trafnie charakteryzują dzisiejszy stan świata chrześcijańskiego oraz bliską perspektywę jego zniszczenia, to jednak owo przesunięcie w czasie wciąż jest dla wielu zagadką. ...czytaj dalej

1
MAJ
0
278
Czytaj

„Co do mnie, to świadczę każdemu, który słucha słów proroctwa tej księgi: Jeżeli ktoś dołoży coś do nich, dołoży mu Bóg plag opisanych w tej księdze, a jeśli ujmie coś ze słów tej księgi proroctwa, ujmie Bóg z działu jego z drzewa żywota i ze świętego miasta, opisanych w tej księdze” (Obj. 22:18,19). Wierzymy, że powyższe słowa przestrogi stanowiły skuteczną ochronę dla czystości tekstu Księgi Objawienia i odstraszały przed ingerencją w jej święty tekst tych wszystkich, którzy ją w przeszłości przepisywali lub odczytywali w zgromadzeniach ludu Bożego. Sądzimy też, że Boża opatrzność sprawiła, że tekst, który mamy w dzisiejszych czasach do dyspozycji jest najbliższy przekazowi, który pozostawił po sobie Jan Objawiciel. Zrozumienie Księgi Objawienia miało być przecież dla ludu Bożego drogowskazem w trudnych czasach ostatecznych, zwanych Godziną pokuszenia. Powyższe słowa są też zachętą do wnikliwego podejścia do szczegółów, które pozornie mało znaczące, okazują się bardzo odkrywcze w zrozumieniu Księgi Objawienia. Są one często jak drogowskazy, którymi trzeba się kierować aby czynić postęp w badaniu Objawienia. Właśnie szczegółom pragniemy poświęcić część naszych rozważań. Pastor Charles Taze Russell, założyciel ruchu Badaczy Pisma Świętego, autor serii sześciu tomów Wykładów Pisma Świętego całe swoje duchowe życie oczekiwał na porę , kiedy Pan Bóg umożliwi zrozumienie Księgi ...czytaj dalej

26
KWI
0
214
Czytaj
Etykieta: xxx

Artykuł z Watch Tower z 1896 roku   Ilustracje dodane współcześnie Cytowany poniżej artykuł, pióra Rev. Dr. Gordona [Adoniram Judson Gordon (1836-1895) - przyp.] pozostaje w niezwykłej zgodności z prezentacjami Wykładów Pisma Świętego. Rytualizm jest kościelnym dziwactwem, w które popadli ludzie o niekwestionowanej pobożności i poświęceniu. Chociaż pozornie ryzykuję naruszenie chrześcijańskiej dobroci ale muszę zaklasyfikować go tam, gdzie go umieszcza pochodzenie i historia, czyli do silnych złudzeń, które weszły do Kościoła, by go zepsuć i ograbić z prostoty, jaka jest w Chrystusie. Z największą chęcią składam hołd pokornemu samozaparciu, które praktykuje wielu kapłanów zwolenników obrzędowości oraz zdrowej teologii, którą głoszą ze swych ambon. Niemniej jednak muszę wam przypomnieć, jak często w historii Kościoła najwyższa świętość znalazła się w bliskim połączeniu z najniższym przesądem. John Henry Newman, w swoim dziele, które opublikował jako uzasadnienie przyłączenia się do Rzymu, wyjaśnia swoje uderzające ustępstwo. Mówiąc o wodzie święconej i niektórych innych elementach obrzędu rzymskokatolickiego, oświadcza, że pierwotnie były one "istnymi INSTRUMENTAMI I AKCESORIAMI WIELBIENIA DEMONÓW", ale one zostały "uświęcone przez przysposobienie ich w kościele". Stwierdzenie to jest słowo w słowo prawdziwe, równie wszechstronne jak zgodne z prawdą, ponieważ obejmuje ono prawie każdy element i szczegół rytualnej usługi. Wchodząc do kościoła, gdzie ten system obrzędowości jest wprowadzany, w pewnych momentach ...czytaj dalej

16
KWI
0
189
Czytaj
Etykieta: xxx

Artykuł zamieszczony w piśmie "WIEDZA I ŻYCIE" Nr 3/1991 Z punktu widzenia teologii interpretacja cudownych zjawisk w kategoriach nauk przyrodniczych nie jest wcale konieczna. Mimo to postępowanie takie ma długą tradycję, a najsłynniejszy chyba przykład stanowi gwiazda, która prowadziła Mędrców (pisał o tym J. Dobrzycki w "Keplerze i Gwieździe Betlejemskiej", "WiŻ" nr 11-12/1989). Poczynania takie są też do pewnego stopnia uzasadnione. Skoro potwierdzone przez ewangelistów wydarzenia z życia Jezusa tak dobrze wtapiają się w tło historyczne tamtych czasów, może niebo, pod którym wszystko się rozegrało, również zostawiło swój ślad w opowieściach Mateusza, Marka, Łukasza i Jana...   Świadectwa pisane   "...Chrystus [...] za panowania Tyberiusza skazany był na śmierć przez prokuratora Poncjusza Piłata". Tacyt, Roczniki XV, 44 (tłum. S. Hammer)     Wszystkie źródła pisane są w określeniu roku ukrzyżowania tyleż zgodne, co ogólnikowe: Jezus poniósł męczeńską śmierć w czasie, kiedy prokuratorem Judei – prowincji rzymskiej od roku 6 – był Poncjusz Piłat. Piszą o tym czterej ewangeliści, ale także żydowski historyk Józef Flawiusz (37-103) w Dawnych dziejach Izraela i słynny dziejopis rzymski Tacyt (ok. 55-120) w swych Rocznikach. Źródła historyczne poświadczają, że Piłat sprawował urząd namiestnika Judei w latach 26-36. Uważna lektura ewangelii św. Łukasza pozwala uszczknąć z owej dekady co najmniej dwa najwcześniejsze lata. Łukasz bardzo wyraźnie przekazał nam (Łuk. ...czytaj dalej

19
STY
0
396
Czytaj
Etykieta: XX

Badacze Pisma Świętego dobrze wiedzą, że pastor C.T. Russell spodziewał się uwielbienia Kościoła wieku ewangelicznego w 1914 roku. Swoje dociekania na temat okoliczności prowadzących do tego wydarzenia oparł on między innymi na analizie przypowieści o dziesięciu pannach (Mat. 25:1-13) oraz historii Eliasza i Elizeusza (2 Król. 2:1-17). Jak wiadomo w 1914 roku "gotowe panny", przedstawiające Kościół, "nie weszły na wesele" ani też "Eliasz", będący figurą na tę samą klasę, "nie został zabrany w wichrze". Otwarcie siódmej pieczęci przez Baranka (1967) rzuciło światło na kwestię zabrania Kościoła, dostarczając ostatecznego zrozumienia zarówno przypowieści o dziesięciu pannach, jak i obrazowej historii zabrania Eliasza.       Wszyscy ci, którzy nie przyjęli światła ukrytego pod tą pieczęcią, a jednocześnie chcieliby uchodzić za obrońców wykładni brata Russella, znaleźli się w bardzo kłopotliwej sytuacji. Jak bowiem słusznie przypominają różni kontestatorzy, wkrótce upłynie półtora wieku Pańskiej obecności, a tymczasem, ogólnie mówiąc, dom wiary ma mniejszą wiedzę o rozwoju końcowych wydarzeń wieku Ewangelii, niż miał za czasów założyciela ruchu badaczy Biblii. Druga obecność naszego Pana została porównana do dnia, którego światło potęguje się stopniowo od świtu do pełni. Szczególnie na czasie są więc słowa Księgi Przysłów (4:18): "Ścieżka prawych jest jak jasne światło, które świeci coraz jaśniej, aż nastanie pełny dzień". Czyją ...czytaj dalej

20
GRU
0
343
Czytaj
Etykieta: xx

Z kazań pastora C.T. Russella; SM-491. Ilustracje i zestawienia liczbowe dodane.   "POCZĄTEK STWORZENIA BOŻEGO"   "Na początku było Słowo [Logos] a Słowo [Logos] było u Boga, a Bogiem było ono Słowo [Logos]. To było na początku u Boga. Wszystkie rzeczy przez nie się stały, a bez niego nic się nie stało, co się stało" (Jan 1:1-3). Jeśli chodzi o istoty inteligentne, Logos był pierwszym twórczym aktem Boga Jahwe. Na długo zanim człowiek został stworzony, lub nasza ziemia została wyprowadzona ze stanu chaosu, na długo przed stworzeniem aniołów i cherubinów, Boska moc zrodziła na duchowym poziomie Syna – Pierworodnego Jahwe – na swoje własne wyobrażenie. Ów Chwalebny określony jest w naszym tekście jako Logos, Słowo, Przesłanie, Wyrażenie Boga. W Starym Testamencie jest On symbolicznie określany jako "Mądrość" (Przyp. Sal. 8:22-30): "Jahwe stworzył mnie jako pierwociny swojego stworzenia, na początku swych dzieł, z dawna … Ja byłam przy Nim mistrzynią, rozkoszą Jego dzień po dniu, cały czas igrając przed Nim". Ów Potężny, uosobiony jako Mądrość, został obwieszczony przez świętego Pawła, jako "Pierworodny wszelkiego stworzenia" (Kol. 1:15-18). Psalmista podobnie odnosi się do Niego jako do "Pierworodnego [Jahwe], największego wśród królów ziemi" (Psa. 89:28). W ten sposób Pan Jezus odnosi się do samego siebie jako tego, który miał przedludzką egzystencję, ...czytaj dalej

16
GRU
0
334
Czytaj
Etykieta: xx

    CO SIĘ STAŁO W BETLEJEM DWA TYSIĄCE LAT TEMU?   Narodził się Jezus Chrystus – Człowiek, ale i syn Boży, który przyszedł uratować rodzaj ludzki. Pismo Święte naucza, że w swoim przedludzkim stanie był potężną duchową Istotą, „początkiem stworzenia Bożego”, a „wszystko przez niego i dla niego zostało stworzone” (Objaw.3:14, Kolos. 1:16). Dlaczego zatem „wyniszczył samego siebie i przyjął kształt niewolnika, stał się podobny ludziom? (Filip.2:7)? Musiał wyrwać ludzkość z niewoli grzechu i śmierci, którą spowodował grzech pierworodny naszych rodziców w Raju. Zostali stworzeni jako doskonałe istoty do wiecznego życia, pod warunkiem, że nigdy nie wystąpią przeciwko Bogu. Nie wytrzymali tej próby, sięgnęli po owoc zakazany i zgrzeszyli. Ponieważ „karą za grzech jest śmierć”, więc od tego momentu rozpoczął się proces degradacji rodzaju ludzkiego. Starzenie się, choroby i śmierć zaczęły towarzyszyć egzystencji człowieka. Doszła do tego praca „w pocie czoła”, wyzysk człowieka przez człowieka, wojny, nienawiść, zazdrość i wszystko to, co składa się na dzisiejszy, przeraźliwy stan ludzkości. Najgorsze w tym wszystkim było to, że człowiek nie mógł o własnych siłach wyrwać się z tego upadku. Psalmista uzasadnił to mówiąc, że „Oto urodziłem się w przewinieniu i w grzechu poczęła mnie matka moja”(51:7). Zbawicielem ludzkości mógł zostać tylko doskonały człowiek. Dlaczego? Ponieważ Boża sprawiedliwość ...czytaj dalej

15
GRU
0
325
Czytaj
Etykieta: xx

SĄD według Księgi Objawienia Nowe niebo i nowa ziemia   Zbliżający się sąd Chrystusa nad ludzkością, mający zadecydować o wiecznym życiu lub wiecznej śmierci każdego człowieka, przedstawia w symbolach wizja Księgi Objawienia (20:11-13). Poniżej, pod każdym wersetem opisu tego sądu, zamieszczono skrótowe komentarze z literatury Badaczy Pisma Świętego. 20:11 "I widziałem wielki, biały tron i tego, który na nim siedzi, przed którego obliczem pierzchła ziemia i niebo, i miejsca dla nich nie było". Wielki biały tron – Tysiącletni tron – tron Chrystusa. Tron sprawiedliwości, miłosierdzia i miłości. R3433:3   Wielki biały tron mówi o błogosławieństwach tylko dla tych, którzy miłują sprawiedliwość i nienawidzą nieprawości. SM696:1   I zasiadającego na nim – "Będzie sądził świat sprawiedliwie przez męża, którego ustanowił" – Chrystusa i świętych (Dz. Ap. 17:31). HG233:2   Ziemia i niebo – Symboliczne niebo i ziemia przedstawiają stary porządek rzeczy, społeczny i kościelny. NS856:6; SM694:3; OV312:3   Uciekły – Zanikły. NS856:6; SM694:3   W obecności osadzonego na tronie Chrystusa wszystkie formy zła, ucisku oraz niesprawiedliwości muszą pierzchać. R332:2   Podczas ustanawiania sprawiedliwości i prawa na ziemi, obecne (symboliczne) niebo i ziemia pierzchają, ustępując miejsca nowym niebiosom (rządom) i nowej ziemi (społeczeństwu). R501:4   Nie znaleziono dla nich miejsca – Co wskazuje, że będą one przepędzane z jednego miejsca po drugim, nigdzie nie mogąc się utrzymać. R332:2 20:12 "I widziałem ...czytaj dalej

1
GRU
0
332
Czytaj
Etykieta: xx

Po tym, gdy Baranek otworzył siódmą pieczęć (1967) okazało się, że wizje ósmego rozdziału księgi Objawienia ukazują działalność Pana Jezusa Chrystusa podczas Jego wtórej obecności. W roku 1874 minęło 6000 lat od wejścia grzechu na świat. W tym momencie możnaby niejako powtórzyć słowa naszego Pana Jezusa, wypowiedziane przy rozpoczęciu Jego ziemskiej misji: "Wypełnił się czas i przybliżyło się Królestwo Boże". Wtedy, niemal dwa tysiąclecia wstecz, wypełnił się czas na złożenie okupu za grzech jako prawna podstawa dzieła Restytucji. Obecnie wypełnił się czas, aby prośby świętych o ustanowienie tego królestwa Bożego mogły być wysłuchane (Obj. 8:3,4). Nasz Pan, obdarzony "wszelką mocą na niebie i ziemi", przystąpił do działania. Jednym z Jego głównych zadań, obok skompletowania Kościoła, było pozbawienie tronu uzurpatora, "księcia tego świata" oraz obalenie władz, na których wspiera się jego władza. Aby ten cel zrerealizować nasz Pan zaczął w tajemny sposób organizować swoją armię. Żołnierzy rekrutował spośród niewolników księcia tego świata, zwłaszcza podwójnych niewolników. Pierwszy stopień niewolnictwa, zależność od szatańskiej władzy, spowodował upadek człowieka. W tego rodzaju zniewoleniu znalazł się cały rodzaj ludzki. Nad grzesznikami, którzy utracili wszelką łączność z Bogiem, Szatan łatwo objął kontrolę.   Ale wśród tych wszystkich niewolników grzechu i śmierci, znaleźli się tacy, którzy w tych nieszczęsnych warunkach wspólnej ...czytaj dalej

27
LIS
0
441
Czytaj
Etykieta: xx

  "Zaprawdę mówię ci dziś, będziesz ze mną w Raju" (Łuk. 23:43).     Raj jest inną nazwą ogrodu Eden, miejsca błogości. Został on utracony przez grzech naszych pierwszych rodziców, lecz istnieje łaskawa obietnica naszego wielkiego Stwórcy, że te stan ziemskiej szczęśliwości zostanie przywrócony. Nie dotyczy to jedynie małego zakątka ziemi, ale całego jej obszaru, który stanie się rajem Bożym.   Niebo jest tronem Boga, a ziemia jest Jego podnóżkiem, i On zapewnia nas: "Miejsce nóg moich uwielbię" – "w słusznym czasie". Jak zostanie to dokonane, wyjaśnia nam przesłanie Ewangelii. Boska obietnica dana ojcu Abrahamowi, że wszystkie rodzaje ziemi mają być jeszcze błogosławione przez Jego nasienie, zawiera myśl o pełnym przywróceniu człowieka do Boskiej łaski – tej łaski, jaką cieszył się zanim zgrzeszył i zanim upadł; zanim Raj został utracony; zanim człowiek znalazł się pod przekleństwem czyli wyrokiem śmierci. Żydzi mieli nadzieję, że Mesjasz przyjdzie i ustanowi ich naród ziemskim Królestwem Boga, a także przywróci Raj z Palestyną jako jego centrum. Oczekiwali oni, że pod Jego mądrym zarządem, przy użyciu ich narodu jako Jego instrumentów, Boskie Prawo dosięgnie wszystkich i przez przyprowadzenie wszystkich ludzi do harmonii z Bogiem, stopniowo przywróci wszystko do stanu Raju.     OGRÓD PAŃSKI   W zupełnej zgodzie z tym oczekiwaniem, umierający łotr prosił Pana, aby wspomniał ...czytaj dalej

22
LIS
0
324
Czytaj
Etykieta: xx

(Całe opracowanie ⇒ SPIS TREŚCI ⇒ otwórz okno 17.)   W widzeniu, konie przez Jana widziane Fantastyczne były – niespotykane. Zwierzęta owe, lwie głowy miały; Moc głównych doktryn reprezentowały. W lwie, sprawiedliwość jest ukazana Bojowych doktryn, przez Boga i Pana, Bo sprawiedliwość niosą, twardą, surową Pomstę dziejową. Gęby tych koni zniszczenie siały, Bo ogniem, dymem i siarką ziały. To propagandy działalność niszcząca, Z gąb jako ogień wciąż wychodząca. Widoczność oczom, dym odejmuje, To propaganda, co dezorientuje, By, agitacją tą człowiek owiany, Był pozyskany. Siarki do ognia gdy się dodaje, To taki ogień nigdy nie ustaje. Tak nie ustaje propaganda zgrana Na stary porządek stale skierowana. Moc koni w gębach i w ogonach ich była, To propagandy wszechstronnej siła. Ogony wężom podobne były, Z głowami na końcu, którymi szkodziły. Słowo nam Pańskie jeszcze ukazuje Że propaganda, choć zdolna do tego By zniszczyć porządek świata starego, Jednak metody wężowe stosuje. Wąż jest symbolem Szatana starego, Który jest znany z kłamstwa swojego. Kto jego metody działań stosuje, Ten kłamstwo zaszczepia i deprawuje. Ateizm, co diabła wymysłem jest znanym, Przez marksizm-leninizm jest hodowany. On z niego się szczyci i go propaguje, Więc kłamie – zło szczepi i deprawuje. Dwie trzecie ludzkości, co zbite nie były Owymi plagami, co z gąb wychodziły, Za swe uczynki nie pokutowały; Diabłu i bałwanom dalej się kłaniały, To kraje zachodnie są ukazane, Co tymi plagami nie są ukarane. Tam bałwochwalstwo przeróżne panuje, Władzy, bogactwa – stamtąd promieniuje Zepsucie moralne i kulty tajemne, Seanse diabelskie i zbrodnie nikczemne.       Świat ...czytaj dalej

21
LIS
0
342
Czytaj
Etykieta: xx

„MĘŻCZYZNA”, KTÓRY RZĄDZI „LASKĄ ŻELAZNĄ” Niebo i ziemia trzech kolejnych światów   Pismo Święte uczy o trzech światach (2 Piot. 3:5-13; Gal. 1:4; 2 Kor. 12:2). Pierwszy świat (gr. kosmos) zakończył się potopem, drugi świat kończy się Uciskiem Wielkim, natomiast trzeci świat odnosi się do chwalebnego panowania Chrystusa. Ziemia, stworzona przez Boga na mieszkanie dla człowieka trwa wiecznie (Izaj. 45:18; Kaz. 1:4), podobnie rozpostarte nad nią niebo. Literalna ziemia i niebo są niezmienne. Zmienia się natomiast urządzenie każdego ze światów, kolejno formujących się na naszym globie. Nasza ziemia i otaczający ją firmament posłużyły w Piśmie Świętym za ilustracje panujących na świecie warunków. Apostołowie, omawiający tak rozumiane światy, mówią, że każdy z nich ma swoje niebo i ziemię. Ziemia przedstawia społeczeństwo zorganizowane według określonych reguł, natomiast niebo reprezentuje panujące władze duchowe.       Dzieło realizacji Planu Bożego, streszczonego w obietnicy danej Abrahamowi, „w nasieniu twoim będą błogosławione wszystkie narody ziemi”, dokonuje się zasadniczo w drugim i trzecim świecie. Podczas trwania drugiego świata, nazwanego „obecnym złym światem” (Gal. 1:4), ma miejsce wybór „nasienia Abrahama”, kompletnego Chrystusa, Głowy i ciała. W trzecim świecie, w który stopniowo wchodzimy, uwielbiony Chrystus będzie błogosławił wszystkie narody ziemi, czyli wprowadzał w życie dzieło „naprawienia wszystkich rzeczy”. Tak więc symboliczne niebo i ziemię posiada również ...czytaj dalej

17
PAŹ
0
363
Czytaj
Etykieta: xx

Artykuł z Watch Tower z 1890 roku   Kościół może najlepiej docenić swoją pozycję szczególnej łaski w obecnym czasie przez porównanie z rzeczywistym stanem reszty świata. Małe zastanowienie się nad położeniem świata przesądu i nieznajomości, powinno pobudzić nas nie tylko do pełniejszej oceny naszych własnych przywilejów, ale także do sympatii i litości dla świata, w jego obecnym posępnym mroku i macaniu bez celu w ciemności. Nie powinniśmy nigdy zapominać o tym, że to, co otrzymujemy jako specjalną łaskę od Boga, nie jest dla samolubnej satysfakcji, ale dla powszechnego błogosławienia wszystkich Jego stworzeń. I tylko ci, którzy posiadają to dobrotliwe usposobienie, by błogosławić, którzy wyczekują nagrody naszego Wysokiego Powołania ze szczególną radością z powodu jego wielkich sposobności do podnoszenia upadłych, uwalniania więźniów grzechu i śmierci, przywracania wzroku ociemniałym, napełniania ziemi znajomością prawdy i prowadzenia całej ludzkości gościńcem świątobliwości do wiecznego żywota i do prawdziwego celu ludzkiego istnienia, którym jest wielbienie Boga pełnią i wielkością prawdziwego człowieczeństwa, by cieszyć się jego łaską na wieki – tylko tacy zostaną policzeni za godnych aby panować z Chrystusem. Spójrzmy zatem na obecny religijny stan świata. Poza chrześcijaństwem, głównymi religiami świata są: braminizm, buddyzm, konfucjanizm i mahometanizm. Religie te, wraz z różnymi spaczonymi formami Chrześcijaństwa, władają umysłami prawie całej populacji ...czytaj dalej

8
PAŹ
0
504
Czytaj
Etykieta: xx

Pierwsze wydanie drugiego tomu Wykładów Pisma Świętego pt. "Nadszedł czas" ukazało się w 1889 roku. Wykazuje on ogniwa całego łańcucha czasu prowadzącego od upadku człowieka (4126 rok p.n.e.) do drugiej obecności Chrystusa (1874) i założenia Królestwa Bożego na ziemi.         Zrozumienie czasu wypełniania się poszczególnych zarysów Boskiego Planu Wieków jest dla ludu Pańskiego kwestią najwyższej wagi. Rozpoznanie "czasu nawiedzenia" nie byłoby możliwe, gdyby ludowi Pańskiemu nie zostały objawione dokładne daty i przywiązane do nich prorocze wydarzenia. O wadze, jaką C.T. Russell przykładał do "czasów i chwil" świadczą choćby poniższe trzy nagłówkowe zdania pierwszego wykładu drugiego Tomu:     CZASY I CHWILE ZOSTAŁY WYZNACZONE PRZEZ BOGA WE WŁAŚCIWYM CZASIE [MIAŁY BYĆ] OBJAWIONE SZCZERE PRAGNIENIE POZNANIA CZASÓW I CHWIL ZASŁUGUJE NA POCHWAŁĘ   W wykładzie tym czytamy (str. 25,26): "Proroctwa o czasie nie były dane w celu zaspokojenia próżnej ciekawości, ale po to, aby dopomóc studentowi Słowa w rozpoznaniu przepowiedzianych uprzednio wydarzeń, kiedy nadejdzie ich czas. Na przykład, chociaż proroctwa wskazywały na czas i sposób pierwszego przyjścia, to nie były one zrozumiane aż do momentu przyjścia Chrystusa. Wtedy proroctwa te pomogły wszystkim, którzy pilnie badali Pisma, rozpoznać w człowieku Jezusie Chrystusa, posłanego od Boga zgodnie z zamierzonym czasem i zapowiedziami proroczymi. I właśnie tak samo proroctwa wskazujące na czas i ...czytaj dalej

8
WRZ
0
539
Czytaj
Etykieta: xx

Mat. 14:1-12 (Artykuł z Watch Tower z 1898 roku)     "Z całą pilnością strzeż swego serca, bo życie ma tam swoje źródło" (Przyp. 4:23). Lekcja ta odnosi się szczególnie do Heroda i Herodiady, bardziej niż do Jana Chrzciciela. Należy pamiętać, że Jan wiernie strofował grzechy Izraela, wzywając naród do pokuty. Było to przygotowanie go na przyjęcie Mesjasza i od dawna obiecywane Królestwo Boże. Wprawdzie jego dzieło było wiernie sprawowane, wprawdzie nie było pozbawione owoców, niemniej jednak nie powiodło się ono jeśli chodzi o doprowadzanie Izraela do właściwego stanu serca, aby jako prawdziwi Izraelici zostali przygotowani na przyjęcie Jezusa jako Mesjasza. Gdyby Jan odniósł sukces, misja Jezusa do Izraela byłaby pomyślna, a wtedy zamiast odrzucenia narodu od Boskiej łaski i obalenia go w wielkim czasie ucisku, otrzymałby on dodatkowe Boskie błogosławieństwa i zająłby to miejsce, które teraz zajęte jest przez Kościół chrześcijański. Stało się jednak tak, jak się stało. Spełniły się słowa proroka: "Choćby liczba synów Izraela była jak piasek morski, tylko resztka ocalona będzie" (Rzym. 9:27). Nie będąc gotowi, potknęli się i zostali "odłamani". Pod tym względem zauważyliśmy, że zarówno Jan, jak i Eliasz, byli typem lub ilustracją całego Kościoła Ewangelii w ciele – w jego ziemskiej karierze. Jednakże sam Jan, mimo że był lojalnym ...czytaj dalej

8
WRZ
0
655
Czytaj
Etykieta: xx

"Stanie się w ów dzień, iż Tyr pójdzie w zapomnienie na siedemdziesiąt lat, według miary dni jednego króla. Pod koniec siedemdziesięciu lat przydarzy się Tyrowi, jak nierządnicy z piosenki: 'Weźmij cytrę, obejdź miasto, nierządnico zapomniana! Zagraj dobrze, mnóż piosenki, ażebyś się przypomniała!'" (Izaj. 23:15,16) Proroctwo o siedemdziesięciu latach Tyru nie jest komentowane w literaturze C.T. Russella. Tak długi okres nie był wtedy brany pod rozwagę, przypuszczalnie dlatego, że wykraczał poza rok 1914. Otwarcie przez Baranka siódmej pieczęci (1967) umożliwiło zrozumienie księgi Objawienia, co w połączeniu z równoległościami chronologicznymi rzuciło światło na szczególne siedemdziesięciolecie, od roku 1914 do roku 1984, i wyczerpująco wyjaśniło znaczenie tego okresu, tak dla ludu Bożego, jak i całego chrześcijaństwa. Oczy wiary tych, którzy pomimo licznych zawodów zachowali przekonanie, że czas wtórej obecności Chrystusa został prawidłowo ustalony, są wielce błogosławione. Ci z kolei, którzy utracili wiarę w to, że świt tej obecności (1874) rozpoczął siódme tysiąclecie historii człowieka, wiek Mesjański, nie tylko sami popadli w zamieszanie, ale również swymi spekulacjami wiodą do "ciemności zewnętrznych" drugich. Obietnica Pisma Świętego, "Ścieżka prawych jest jak jasne światło, które świeci coraz jaśniej, aż nastanie pełny dzień" (Przyp. 4:18) ma szczególne zastosowanie do prowadzenia ludu Pańskiego zrozumieniem czasu w dniu drugiej obecności Chrystusa; od ...czytaj dalej

8
WRZ
0
567
Czytaj
Etykieta: xx

Lekcja z 4 Księgi Mojżeszowej 21:1-9 (artykuł z Watch Tower 1907 rok)     Złoty tekst: "Jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak musi być wywyższony Syn Człowieczy, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny" (Jan 3:14,15). Około trzydzieści osiem lat upłynęło od wydarzeń opisanych w naszej poprzedniej lekcji do tych, które tutaj zamierzamy opisać. W tym czasie Izraelici wędrowali tu i tam po puszczy, utrzymując prawdopodobnie Kades Barne jako pewnego rodzaju centrum swego obozu, który, przy tak wielkiej liczbie ludzi, musiał rozciągać się na dość znaczny obszar kraju. W tym to czasie miał miejsce bunt Korego i jego grupy (4 Mojż. 16). Była to inna demonstracja tego samego braku wiary, która przeszkodził Izraelitom wejść do Kanaanu na początku. Gdyby Kore i jego zwolennicy uznawali Pana jako Rządcę narodu i jako głównego Nadzorcę jego spraw, zaakceptowaliby Mojżesza jako Jego przedstawiciela i nie pomyśleliby nawet o buntowaniu się przeciwko niemu i formalnemu kierownictwu, które ustanowił, wiedząc, że byłby to bunt przeciwko samemu Bogu. Nie mając jednak wiary w specjalne Boskie kierownictwo nad tym ruchem mieli oni wrażenie, że Bóg sprawuje tylko pewien ogólny nadzór, zaś Mojżesz, Aaron oraz ci, którzy z nimi przestają, uzurpują sobie autorytet. Przyjęli oni szerokie uzasadnienie, że Bóg ma ...czytaj dalej

29
SIE
0
799
Czytaj
Etykieta: xx

Dziennik Haaretz z 22 sierpnia 2018 roku Autor artykułu: Philippe Bohstrom https://www.haaretz.com/amp/jewish/.premium.MAGAZINE-before-herzl-there-was-pastor-russell-a-neglected-chapter-of-zionism-1.6409303 (tłumaczenie z angielskiego)       Fotodrama Stworzenia [The Photo-drama of Creation] z użyciem zapisanego głosu i ruchomych obrazów, demonstrowana przez Charlesa Taze Russella w 1912 roku     Przed Herzlem był pastor Russell: zaniedbany rozdział Syjonizmu     Lata przed tym, jak Theodor Herzl zaproponował utworzenie państwa żydowskiego, Charles Taze Russell podróżował po świecie, organizując żydowskie masowe spotkania, poczynając od 1879 roku, w którym nakłaniał Żydów do znalezienia domu narodowego w Ziemi Izraela [Eretz Israel].   "Na świecie jest obecnie ponad dziesięć milionów Żydów, z których około trzy czwarte znajduje się w Rosji, Polsce, państwach bałkańskich i Turcji. Jeśli ruch w kierunku Palestyny ma uzyskać impuls, a taki komisja Hirscha jest w stanie mu dać, osoba z wyobraźnią jest w stanie wyobrazić sobie, że kraj podwaja lub potraja swoją żydowską populacją przed końcem naszego stulecia". - Zion's Watchtower 1892, 1 listopada, s. 329.     Charles Taze Russell     Theodor Herzl opublikował swoją broszurę "Państwo żydowskie" [Der Judenstaat] w 1896 roku, a dwa lata później zorganizował pierwszy światowy Kongres Syjonistyczny w Bazylei, w Szwajcarii. W rzeczywistości jednak pojęcie państwa żydowskiego w Palestynie krążyło w różnych kręgach europejskich i amerykańskich chrześcijan. Jednym z jego najbardziej zapalonych zwolenników był chrześcijański kaznodzieja i badacz Biblii o nazwisku Charles Taze Russell (1852-1916).     Charles ...czytaj dalej

14
LIP
0
524
Czytaj
Etykieta: xx

Przypowieść naszego Pana o najmowaniu robotników do winnicy wypełnia się w czasie Jego drugiej obecności, podczas szerokiego żniwa wieku Ewangelii. Ogólne Powołanie zakończyło się w 1881 roku i od tamtego czasu trwała rotacja koron. Pan udzielił wtedy pełni światła Prawdy na czasie, aby przyśpieszyć rozwój i dojrzewanie charakterów świętych mających dopełnić komplet 144 tysięcy członków Małego Stadka. Wartość tych charakterów miały sprawdzić trudności "godziny pokuszenia", mnożące się zawody, rozterki i rozerwania. Ilustruje to wizja Apokalipsy, ukazująca brzemienną niewiastę w powodzi światła, wołającą w bólach rodzenia i ostatecznie wydającą na świat dziecię płci męskiej (Obj. 12:1,2,5). Niewiasta reprezentuje Przymierze Ofiary i lud Boży pod tym przymierzem, natomiast jej dziecię wyobraża klasę kompletnego Chrystusa, Głowę i Ciało, wyłonioną w końcu Wysokiego Powołania.   Przypowieść o najmowaniu do winnicy   Mat. 20:1-16     "(1) Albowiem królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. (2) Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy. (3) Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie, (4) I rzekł do nich: Idźcie i wy do mojej winnicy, a co będzie słuszne, dam wam. (5) Oni poszli. Wyszedłszy ponownie około godziny szóstej i dziewiątej, tak samo uczynił. (6) Gdy ...czytaj dalej

21
CZE
0
754
Czytaj
Etykieta: xx

Proroctwa Pisma Świętego zapowiedziały, że Zbawiciel świata narodzi się w judejskim miasteczku Betlejemie. Proroctwo o "siedemdziesięciu tygodniach" łaski dla narodu wybranego (Dan. 9:24-27) orientowało Żydów w czasie, kiedy to wspaniałe i oczekiwane przez cały naród wydarzenie nastąpi. We wskazanym miejscu i wskazanym czasie Zbawiciel się narodził, według czasu wystąpił z misją, według czasu umarł i zmartwychwstał, a pomimo to cały ten jedyny we wszechświecie epizod spotkał się z zawodem, rozczarowaniem i brakiem wiary. Jaka była tego przyczyna? Plan zbawienia ludzkości, objawiony Abrahamowi, zapowiadał: "W potomstwie twoim błogosławione będą wszystkie narody ziemi" (Dzieje Ap. 3:25). Z Pisma Świętego wynika, że duchowym potomstwem Abrahama jest kompletny Chrystus, Jezus Chrystus, jako Głowa oraz Jego "małe stadko", Kościół, jako Jego Ciało. Wybór tego potomstwa, przyszłych "królów i kapłanów" świata (Obj. 20:6), nie byłby możliwy w warunkach przyjaznych, gdyby nie okrywała go głęboka tajemnica. Tylko powszechne niezrozumienie, wrogość świata, zaciekłość szatańska usiłująca pokrzyżować Boskie plany, zapewniły odpowiednie warunki do rozwinięcia, doświadczenia i wypróbowania wierności klasy, którą Bóg zamierzył wywyższyć do tak wielkiego dzieła i zaszczytów. W tej sytuacji, powiernikiem "tajemnicy zakrytej od wieków" mieli być wyłącznie uczestnicy wysokiego powołania, "Izraelici prawdziwi". Odkrycie tej tajemnicy przed całym światem zostało odłożone do czasu skompletowania klasy duchowego potomstwa Abrahama. ...czytaj dalej

10
KWI
0
637
Czytaj
Etykieta: xx

[101]   DUCHY W WIĘZIENIU "ANIOŁOWIE, KTÓRZY NIE ZACHOWALI PIERWSZEGO SWEGO STANU"   "Synowie Boga, widząc, że córki ludzkie były piękne, brali je sobie za żony, wszystkie, jaki im się tylko podobały (...) te im one rodziły. Byli to więc owi mocarze, mający sławę w owych dawnych czasach" (1 Mojż. 6:2,4). Pismo Święte zwraca uwagę na przyszły wiek i nazywa duchowy rząd Chrystusa, który wtedy zaistnieje "nowym niebem", zaś ziemskie społeczeństwo, które wówczas zostanie zorganizowane "nową ziemią". Ale nie tylko to. Pismo Święte przedstawia nam również obecne duchowe panowanie (Szatana, "księcia tego świata"), wraz z ziemskimi instytucjami pod jego kontrolą, jako "obecny zły świat", dyspensację, czyli epokę. Ponadto jesteśmy poinformowani, że obecne zwierzchnictwo zła nie istniało zawsze, lecz że ono zostało poprzedzone przez jeszcze jedną dyspensacyą, czyli epokę, o której jest powiedziane jako o "świecie, który był" przed potopem, który również posiadał niebo, czyli duchową władzę panującą i ziemię, czyli stan ludzi podległych tej duchowej władzy. Trzy "światy", wspomniane przez Piotra (2 Piot. 3:6,7,13), wyznaczają trzy wielkie epoki czasowe. W każdej z nich, Boski plan w odniesieniu do ludzi ma wyraźny oddzielny zarys, lecz każdy z nich jest częścią jednego wielkiego planu, który, kiedy będzie kompletny, wykaże Boskiej mądrość, miłość, sprawiedliwość i moc ku zdumieniu i zachwytowi ...czytaj dalej

10
KWI
0
643
Czytaj
Etykieta: xx

[74]   DUCHY ORGANIZUĄ TERAZ "KOŚCIOŁY"   Spirytyści zauważyli, że chrześcijaństwo jest popularne i że ludzie wymagają pewnej miary formalizmu aby dali się złapać. Dlatego organizują "kościoły" dla "oddawania czci" i "wysławiania" "Wszelkiego Dobra". Wszelkie Dobro jest to nazwa, którą spirytyści podstawili w miejsce Boga. Ponieważ jednak zaawansowani spirytyści nie wierzą w osobowego Boga, więc nazwa ta reprezentuje dla nich jedynie wszystkie dobre duchy, do których zaliczają Tomasza Paine, Szekspira, Judasza, Nerona, jak również Chrystusa, Konfucjusza i Buddę. W tych "kościołach" – "Spirytyści", "Teozofiści" i zwolennicy "Chrześcijańskiej Umiejętności" – wszyscy z tego samego kultu, prowadzeni są wszyscy (o czym wielu jego czcicieli nie wie) przez tego samego duchowego mistrza – Szatana. Kaznodziejami i ewangelistami są u nich na ogół kobiety, w wyraźnym kontraście (jakie by nie było tego wytłumaczenie) do postępowania prawdziwej Głowy jednego i jedynie prawdziwego Kościoła naszego Pana Jezusa, który wyznaczył dwunastu apostołów i siedemdziesięciu ewangelistów, samych tylko mężczyzn. Dzienniki zamieściły sprawozdanie z ceremonii chrztu spirytystów, przeprowadzonej przez panią Idę Whitlock z Bostonu w "Pierwszym Kościele Spirytystów" w Pittsburgu, w niedzielę 13 grudnia 1896 roku. Oto jego treść:   [75]   "Kiedy zgromadzili się rodzice i matki chrzestne dzieci, diakoni kościoła rozciągnęli długi sznur przyozdobiony kwiatami, którym obwiązali uczestników uroczystości. Pani Whitlock dała każdemu dziecku małą wiązkę ...czytaj dalej

10
KWI
0
543
Czytaj
Etykieta: xx

[58]   OSTRZEŻENIE SPIRYTYSTY I SWEDENBORGANISTY   Józef Hartman wydał książkę, zawierającą 378 stron, w której opowiada o swoich doświadczeniach jako medium spirytystycznego (doprowadzony do tego nauczaniem Swedenborga), o swoim upodleniu niemal do utraty rozsądku z powodu duchowej obsesji i wreszcie ostatecznym wyzdrowieniu od stanu usidlenia jego woli. Lecz dziwna rzecz – on nadal jest twardym zwolennikiem swedenborgianizmu i spirytyzmu, chociaż tak jak inni ostrzega on każdego, aby miał się na baczności przed ich niegodziwymi sposobami działania. Biedny zwiedziony człowiek, on nadal wierzy, że są to dobre duchy.     Pan Hartman zetknął się z "planchette", drewnianym przyrządem, które przytrzymuje ołówek i chętnie porusza się pod rękami pewnych mediów, czyli "osób wrażliwych", nawet dzieci, pisząc odpowiedzi na zadawane pytania. Wziął udział w kilku seansach, z poruszanym stolikiem i stukaniem. Przekonał się, że te zjawiska nie są oszustwem, ale działaniami niewidzialnych, inteligentnych duchów. Aktywnie zainteresował się tą kwestią, starając się przekonać swoich wątpiących przyjaciół o prawdziwości tych manifestacji. Potem spróbował doświadczeń spirytystycznych wśród własnej rodziny i przyczynił się do tego, że jego mały syn stał się rysującym i piszącym medium. Ciekawość pobudziło go następnie do badania zjawiska materializacji ducha. Około tego czasu zmarła jego córka "Dolly", więc Hartman zainteresował się głęboko zjawami lub materializacjami, które twierdziły, że są ...czytaj dalej

Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Izrael (2)
OD ABRAHAMA DO CHRYSTUSA   W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu ...dalej
Plagi egipskie (06) - Dziewiąta i dziesiąta
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Izrael. Czy Żydzi są nadal narodem wybranym? (1)
"Tylko was poznałem [w sensie wybrania] ze wszystkich rodzajów ziemi". (Amos 3:2) Dla wielu powyższe oświadczenie Pisma ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball